Gönül salıncağı

müzik - erkin koray gönül salıncağı (silversword)

izlesene.com
Hava çok güzel millet pikniktedir sanırım.
Kurulur salıncaklar ağaçlara,
Başımızda papatyalardan taçlar,
Salla beni sevgilimmm gönül salıncağında...

Tontişimm, pontişimm

İşte biraz daha büyüyen yavrularımdan bahçemde misafir ettiklerim.

Ne zaman bahçeye çıksam hemen ayaklanıyor ve ayaklarımın dibine dolanmaya başlıyorlar.

İsimlerini koymasamda daha ben onlara hep,

"Tontişimm, pontişimm" diye sesleniyorum.

Dün akşam telefonla konuşurken bahçeye çıktım oturdum bi yere ayağımda çorabım yoktu,

Ben ayak parmaklarımı oynattıkça biri ayak parmaklarımla oynadı, dişlemeye çalıştı,

Diğeride arkama geçip sırtıma çıkmaya, ceketimi ısırmaya çalıştı bir hırıltıyla :))

İşte bu daaa nisan ayından beri hala kayıp oğluşum :(((

LUCKY'cimmm....

Nescafe, böörek ve Jane Austin

Şu anda istediğim tek şey;
Sıcak bir nescafe yanında da dün yaptığım kıymalı patates bööreğiyle, klasik müzik eşliğinde,
uzanıp şöyleee koltuğa yandaki kitabı okumak.

Endişelenmeyin sizin yerinize de okurum kitabı, içerim nescafeyi ama böörekler konusunda söz veremem :)





Not: Böörek sözcüğündeki Ö'ler nedense börek değil böörek diye telaffuz etmemdendir.

Köpekler kadar yorgunummmm

Sabah kalktım hava bir güzel bir güzel.

İliğim, kemiğim ısındı vallaha.

Yarın gelicek olan caaanımm lise arkadaşımın istediği bir kitabı almak için Konak Pier'e gittim.

Tabii hava güzel yaa.

Önce uzun kalın bir ceket giydim bahçeye çıktım ıııhh hava güzel kalın gelicek bu dedim.

Tekrar girddm bu sefer 2 tane ince tişört ve yine biraz daha ince bir ceket giydim çıktım.

Sanki tüm İzmir sokaktaydı bugün.

Konak İskeleden deniz kenarından dolanıp Konak Pier'e vardım.

Remzi Kitabevi'nden arkadaşımın istediği İnci EYeşilyurt'un "Kocacığım isterse kölem olur musun" adlı kitabı.

Kendime de çokkk sevdiğimmm Jane Austin'in kitaplarından "İkna"yı aldım.

Sanki filmini izledim gibi geliyor bana ama yine de okumak daha başka olur.

Aşk ve Gurur'da vardı ama lisede kitabını okumuştum, TRT 3'te dizisini izledim, filmini izledim.

Aslında tam bir Bay Darcy aşığıyımdır ben :))

Neyse kitapları alınca elticiğimi aradım ,

-burda -ciğim eki gerçekten çok sevdiğimdendir başka bir mecaz anlamda diil.

Buluşalım gel sana Kızlarağası'nda kahve ısmarlıyayım dedim.

O'da Şirinyer'e pazara gidecekmiş orda buluşalım dedi 1 saat sonra.

Ben de vakit geçsin diye bir kumru aldım,

-İzmir'ce kumru = içine tulum peyniri, domat ve biber konulan sandviç türü yiyecek :)-

Sonra da Pasaport'un orda denize karşı bir banka oturup bi yandan kumrumu yedim

Bir yandan da İkna'yı okumaya başladım.

Vaktin geldiğini düşünüp otobüse atlayıp Şirinyer'e gittim.

Eltimle buluştum önce bir çay içtik sonrada pazarda o tişörtçü senin, o tişörtçü benim dolaşmaya başladık ama bu arada ayaklarım topuklu ayakkabıdan çok ağrıdı :(

Parka karşı bir kahveye yine çay söyleyip parktaki banklara oturup çay içip yorgunluk attık.

Ama eve geldiğimde öyle yorulmuş, öyle üşümüşüm ki battaniyenin altına girdim.

Eşim gelene kadar uyudum.

Şimdi iyiyim yarın canımm arkadaşım gelicek.

Eee 5 yıl aynı sırayı paylaştık,

İyi gecelerr....

Çok kelimelerim, sözcüklerim var kafamda. Yakalayıp birbirine denklemek, güzel cümleler kurmak istiyorum ama nedense yaramaz bir çocuk gibi bana nanik yapıp kaçıveriyorlar. Sayfamda yayınladığım yazılarımın arşivine baktım biraz nedense Ekim ayı gibi bende bir hüzün, bir ağlamaklık havası nasıl hakim olmuşsa yazılarıma da yansımış. bunun en güzel örneği bir ayağı kırık çöp konteynerine ağlayan kendim için yazdığım yazıyla sabittir. Sağolsun yorum yapan blogdaşlarım bunun kış mevsimin getirdiği ölü toprağı gibi olmamaıza bağladılar.

Öyle mi peki ?

Bu bir itirafsa eğer, içten içe tütmekte olan ve bir türlü söndüremediğim, halledemediğim, halletmek için de bir çaba sarfetmediğim bir sorunum için olabilir.

Bundan sonrasını yok yazmıyacağım çünki yazarım şimdi sonra da pişman olurum.

Sağım solum beli olmaz belki de hallederimde.

Ondan sonra da alır beni bir tasa neden yazdım ki ? Ne gerek vardı ki ? Madem çözecektin bir gücün olduğunu biliyordunda niye anlattın ki şimdi der yer bitiririm kendimi. Sizden daha iyi tanımazmıyım kendimi?

Dile kolay tam  36 senedir bereberim kendimle.

Not: Yine ağladım, ben ki kolay kolay ağlamazdım.

Ama ağlayınca sanki her damlada içimden kazındı bişiler,

Karıştılar gözyaşıma eriyip gittiler.

İçime akıtsaydım daha kötü olurdum biliyorum.

Yattım, zıbardım

Evett  demiştim dün akşam accayippp uykum vardı.

Arkadaşıma gittim dün, kahveler, çaylar derken,

Akşamda annemler bizdeydi onlarla otururken

Yine çaylar, kahveler derkenn

Bunca kafeine rağmen gözlerim kapanmamak için zorlandılar.

Neyse yattım ama nedense kafein o zaman etkisini gösterdi işte.

Beynimde sürüyle düşünce başladılar çalışmaya,

Dır dır dır aman Allah'ım,

Sanki motoru dışarıda kaldığı için çok ses yapan

Bir arabanın içinde gibi uyuyamadım.

Oraya koydum bişi olmadı,

Üstünede bir düşünce daha ekledim.

Ne yazık ki o düşünceyi dolduramadığım içinde

Kendimi yiyip bitirerek en çok da beynimi,

Sabaha karşı anca uyuyabildim.

Beni en çok sinir edende ben uğraşırken o düşüncelerle

Eşimin bana inat tatlı bir şekilde uyuyup tıslaması bazen de horlaması oldu :))

Tumba yatak

Çokk ama çokkk uykum varrrr !!!

Madem öyle git yat zıbar derseniz,

Haklısınızzz...

Birazdan birazdan,

O yatak, o yastığım

Nasıl da gözümde tütüyor yaa...

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Dünden bu yana

Dün çok  güzel bir gelişme oldu :))

Bakımını üstlendiğimiz minik köpek yavrularımızıdan ikisine yuva bulduk.

Yan komşum sağolsun bahçeli evi olan bir tanıdığını getirdi onlarda 2 tane yavrumu aldılar.

Üzüldük mü?

Elbette ama en azından mutlu olacakları bir yere gittikleri için sevindik.

Şimdi kaldı elimde 2 tane dahaaaa.

Onlarıda belkiii Çarşamba günü gibi bir yuva edindirme imkanım var.

Bakalım nasip.

Dün dışarıdaydım, gece eve geldiğimizde bilgisayarımızı açamadık bir türlü.

Oysa daha salı günü formata gitmişti. Haydii bu sabah tekrar götürdüm bilgisayarcıya.

Bu arada koca kasayı ben taşıyorum oraya.

Akşam üstü Eşim'in işyerine gittim beraber çıktık bilgisayar satan mağazalara bakınalım dedik.

Şimdi şu özel günde bana cep telefonu gelecekti hediye ama bilgisayar bozulunca öncelikler değişti.

Ama bilgisayar fiyatlarını da görünce çok şaşırdım bu kadar pahalı olabileceklerini bilmiyordum.

Bir kere de şansımızı Forum Bornova'da deneyelim dedik.

Teknosa'ya giderken Eşim sayısal oynamadım dedi büfe aramaya başladık bende sıkıldım,

Eşime " Sen git bife ara ben şu ayakkabıcıdayım" dedim.

Veee almayı çok istediğim bir ayakkabı modelini buldum.

Topuklu, siyah gri renkte, bilekten bağlamalı hoş bir ayakkabı.

Ve giydiğim anda da tamam bu ayakkabı dedim.

Eşim geldi ve O'na "

"Sevgililer günü hediyen için teşekkür ederim." dedim

Şaşırdı biraz ama cep telefonuna göre daha ucuz olunca mutlu oldu.

Daha sonra eve geldik ve bilgisayarcımız tüm uğraşları sonucu saat; 01,00 gibi bilgisayarın bittiğini haber verdi. Ertesi güne bırakmak istememiş yoksa yapamazmış falan.

Neyse Eşim almaya gitti, ben de Haber Türk'te Tarihin Arka Odası adlı programı izlemeye devam ettim.

Program hala devam ediyor, bazen geyik muhabbetleri dönsede tarihi değişik bir şekilde öğrenmek adına güzel bir program olduğuna inanıyorum.

Not: Sevgililer gününüz kutlu olsunnn..

Sevgililer günü

Akşam Eşimi bilgisayarda cep telefonları sitelerine bakarken yakaladım.
Başında dikilip "Hayırdır?" dedim.
Hemen kapatmaya çalıştı sayfayı, zaten yavaş olan bilgisayarımızında inadı tuttu,
Kapanmak bilmedi.
Ehh ne düşündüğünü anlamış bulundum.
Gerçi cep telefonum şarjı artık tutmamaya başlayıp olmadık zamanlarda kapanmaya başlamıştı.
Ama bişi diyim mi laf aramızda ben daha başka şeyler hayal ediyordum.
Bir sepet dolusu çeşitli çukulatalar,
İçinde çeşitli kremlerin bulunduğu bakım setleri,
Sabunlar, şampuanlar, duş jelleri, parfümler, lavanta keseleri,
İki tane nescafe fincanı, nescafe, çukulata ve kurabiyeler,
Çeşit çeşit meyveler, peynirler, mumlar ve şarap,

İşte canım  aşağıdaki gibi şeyler yani,
Nasıl fikir ?

Yandım yandım

Benim bir huyum var
Mesela diyelim bir şarkı o an için çok moda.
Yıkılıyor her yer o şarkıyla,
İnsanların dilinde marş olmuş,
Kafelerde çalınıyor,
Yoldan bir araba geçiyor bangır bangır,
Radyolarda istek alıyor sürekli
Gerekli, gereksiz, alakalı, alakasız insanlar için.
İşte ben o şarkıyı o en moda anında dinlemem hiç.
Beklerim
Herkes dinlesin, tüketsin, iliğini, kemiğini bi sıyırsın bakalım derim.
Geriye mutlaka keşfedilemeyen bişileri kalır.


Sanırım 2002 yılı gibi falan eşim o zaman Bodrum'da çalışıyor,
Ben de İzmir'de ara ara görüşüyoruz.
Bir hafta sonu yanına gittim Bodrum'a.
Zaten bodrum demek benim için MFÖ demek.
Bodrum'da Öğretmen Evi üstünde kurulmuş masa yiyiyor, içiyoruz.
Fonda da MFÖ'nün konseri var Bodrum'da,
Uzaktan uzaktan esen o rüzgara karışıp geliyor bize.


Gece oluyor yola çıkıyoruz Turgutreis'e gidiyoruz
Yolda arabada bu şarkı çalıyor
İlk ozaman dinledim tam anlamıyla içime sindire sindire.
Şimdi ne zaman dinlesem o an gelir aklıma,


Arabada bu şarkı çalıyor,
Eşim yanımda,
Havada yıldızlar seçiliyor karanlıkta,
Ege'ye özgü o dağlardaki kokulardan geliyor burnuma,
Arabanın açık camlarından giren rüzgar saçlarımda dolanıyor,
Dilimde sözleri,
Yandım yandım yandım...

İşte benim yavru köpüşlerimmmm

İşte evimde bana dertlerimi unutturan yaşama sevinci katan 20 günlükken annesiz kalan yavru sokak köpeklerim.

Şiir

BEN



Beni bir mevsime benzetmek istersen eğer;


Sonbaharım...


Kimi zaman köşeden gülümseyen bir güneş olurum,

Kimi zaman döne döne düşen bir yaprak.


Kimi gün usul usul yağan bir yağmur olurum,


Kimi gün deli deli savuran bir rüzgâr.


BEN SONBAHARIM...


Beni bir çiçeğe benzetmek istersen eğer;


Çiğdemim...


Sapsarı rengiyle içini ısıtan,


Koparmak istersen ellerini kanatan,


Erişemeyeceğin kadar derinde


Korkacağın kadar narin.


BEN ÇİĞDEMİM...


Beni bir renge benzetmek istersen eğer;


Griyim...


Ne beyaz kadar saf, berrak ve katkısız,


Ne siyah kadar net, kasvetli ve asil,


Tam ikisinin ortası.


BEN GRİYİM...


Beni bir kavrama benzetmek istersen eğer;


Sevgiyim...


Bir bebeğin gülüşü kadar içten,


Güneşin doğuşu kadar sabit,


Gecenin rengi kadar etkileyici,


Yaşam kadar ürkütücü.


BEN SEVGİYİM...


YA SEN ?

Anket defteri

Ben küçükken "Anket defteri" diye bişi vardı.

Çizgisiz harita metod defterinin sol taraftaki yüzüne o zamanın meşhur artistlerinin, sanatçılarının resimlerini yapıştırırdık. İlk sayfada da çeşitli sayıda sorular konulur, arkadaşlara verilir cevaplanması istenirdi.

Genelde gizli olurdu. Bazende aleni.

Eğer hoşlandığınız biri varsa onun hakkında daha detaylı bilgiler alabilmek adına düzenlenen küçük bir oyun gibiydi bu defterler.

İşte sorulardan bazıları;

Adınız  soyadınız?

Doğum tarihiniz?

Burcunuz ?

Sevdiğiniz 3 diye başlayıp devam eden sorular silsilesi.

İşte sevdiğiniz 3 renk, 3 yemek, 3 sanatçı, 3 arkadaşınız.

Aşık oldunuz mu? 

Kim ? 

Bir adaya düşseniz yanınıza alacağınız 3 şey nedir?

Nerden estiyse aklıma şimdi bu bilmem.

Can sıkıntımın sebebi

Can sıkıntısı yazımın itirafıdır;
Aslında sıkkınlığım dün akşam başlamadı daha önceden oldu.
Şimdi sevgili akedeşlerim,
Biliyorsunuz bendeniz İzmir İmam Hatip Lisesi mezunuyum.
Hasılı bu durumda sağcı olmam lazım değil mi?
Ama değilim.
Ben ne tam sağcıyım ne de tam solcu.
Arası bişeyim. Kendimce şu yaşıma kadar tarttım, ölçtüm bişileri
Kendimce bişi çıkardım onu yaşıyorum, savunuyorum.
Atatürkçü'yüm ama Atatürk'ün ilkeleri üstüne yan gelip yatanlardan değilim.
Diğer tarafı kabul edip, düşünerek elimde sermaye biriktirmeye çalışıyorum.
Ama sırf kendim için zaten öbür tarafta hepimiz kendi bacaüımızdan asılmayacakmıyız?

İşte günümüzde alameti farika Facebook'ta eski okul arkadaşlarımı buldum.
Kimileriyle tanış olmsamada aynı okuldan mezun olmamnın verdiği ruhla arkadaşlık onaylarını kabul ettim.
Ordaki sayfamda bana gelen videoları paylaştım hep.
Ama o arkadaşlarıma göre karşı görüşleri taşıyan videoları.
Ben de onlardan gelenleri sineye çektim,
Kimi zamanda çok sinirlenip ayarlarımdan gizli yaptım onları.
Tenkit etmedim olur dedim elmayla armut neden yaratılmış ki dedim.
Amaaaa işin boyutu
" Dinsizlikle "
Suçlanmaya varıncaaaaa
Açıkta kalmış bir yarama tendürdiyot dökülmüş misali saldırdım durdum.
Sırf karşımdakine acımı hissettirmek adına.
İşte bunlara takıldı kafam.
Kendi hatalarını görmezler,
Tamam benim de seçim zamanı tarafını tuttuklarım çok mu ak sütten çıkma kaşık.
HAYIRR
Ben bu hataları görüyorum da siz nasıl kendi hatalarınızı göremiyorsunuz?
Anlayamıyorum.
Ve boş yere kendi canımı sıkıyorum.
Ohhh beeee rahatladımm....

Canım sıkkın hem de çok ama çooookkk sıkkın.
Dün geceden beri başımı ağrıtırcasına sıkkın hem de.
Ama işin garibi biliyormusunuz
Neye sıkkın olduğunu da bilmiyorum.
Sanki içimde bir balon var şiştikçe şişiyor, şişiyor
Yakında da içimde patlayacak.
1 dakika kadar durdum burda yazacak bişi bulamadım.
Neyse umarım düzelirim,
Keşke bilgisayarlardaki gibi sistemi geri bir tarihe alma programımız olsa.
Hemen geçen haftaya alırdım kendimi :))

Not: Biraz sıkıntım dağılsın diye koydum o resmi,
Aranıyor olabilirim resimdeki gibi ama o para değeri çok az yaaa benimmm içinnn...

Hava nasıl yağmurlu bir o kadar da soğuk.

Umarım bu yağmurdan sonra biraz düzelir havanın durumu.

Malum pazar bugün ve iki sokak sonra kurulan semt pazarına 

gitmek pek bir işkence geldi bize. Ya orda ki satıcılar naapsın :((

Aslında pazardan pek alacağım bişi yok ama yine de ıslanmayı, 

üşümeyi göze alarak gitmeye karar verdik.

Önce Eşim'in pek sevdiği "papağan çiğdemi" denilen çiğdemden aldık.

( Not: İzmir'ce çiğdem = çekirdek demektir. )
Bana da Ankara çiğdemi denieln beyaz çiğdem den aldık.
Eskiden kıbrıs çiğdemi vardı uzun siyaj çiğdem kalmadı artık onlardan.
Bir de ben küçükken yazın yediğimiz karpuzun çekirdeklerini tuzlayıp kurutup saklardık.
Annecim bir kumaş kese içinde saklardı.
Kışın çıkarır tavada kavurup yerdik.
O ne tattı öyle, kavrulmuş kahve tadında.
Yan komşularımızda kavunun çekirdeklerini saklardı aynı böyle ve kavururlardı.
yoklukmuydu yoksa çiğdemmi yoktu ya da öyle gördükleri için miydi bilmem.

Sonrada maydanoz ve roka baktım. Maydanoz yapacağım lahana sarması için.

Roka ise mercimek çorbasının yanında müthiş oluyor. Haa bir de brokoli aradık.En sonunda bulduk bir yerde hemen alıp çıktık pazardan. Zaten biraz daha kalsaydık eminim yüzerdik. 

Semt pazarımızın yeri geçici olarak değiştiği için ne yazık ki eski bir dere yatağının ıslah edilip betonlaşmasıyla oluşan bir yolda kuruluyor. Ne zaman yağmur yağsa tüm sular burdan akıyor. Zaten yağmurlu havalarda pazara terlikle giderim. Ayakkabıyla gidince ayaklarım daha çok ıslanıyor. Şimdi böyle terlikle olunca şap şap suların içinden geçtim. O soğuk sular parmaklarımın arasından geçerken soğuktan ürperdim. Eve gelince giderken sobanın yanına bıraktığım çoraplarımı giymek harika oldu.

Şimdi müsade bana birazdan Dijitürk'te Dizimax kanalında Grey's Anatomy dizim başlıyacak.

Sobanın yanında çiğdem çitirdeyerek seyredicem.

Arap kızı

İzmir'de öyle  bir yağmur var ki,
Aklıma şu tekerleme geldi.

Yağmur yağıyorrrrr
Seller akıyorrrrrr
Aaarapppppp kıızııııı
Camdan bakıyorrrrrrr.

11 Temmuz 1997 Cumartesi Saat: 15,00-

Eşimle nasıl tanıştım anlattım mı hiç size?

Anlatmadım biliyorum :)))

Eşimle 11 temmuz 1997 yılında tanıştık.

Ama öncesinde şunlar oldu.

1994 yılında çalıştığım bir işyerinde Volkan adında arkadaşım vardı.

Daha sonra Volkan evlendi, ikimizde o işyerinden ayrılıp başka yerlerde çalışmaya başladık.

Ama  ara ara telefonlaşsakta irtibatımızı kesmedik.

Bazen birbirimize takılırdık.

Hadi hafta sonu şurda şu saatte buluşalım derdik.

Tabii ikimizde gitmezdik.

Sonra da telefon açıp ben geldim sen nerdeydin gibi sitemler ederdik.

1997 yılı Temmuz başında İstanbul'a gittim bir arkadaşımla.

Sarıyer'de Telli Baba türbesine uğradık. Adet bu ya gelin teli aldık.

Sonra İzmir'e döndüm ve  Volkan'la telefonda konuşuyorduk.

Şaka olsun diye

 "İşyerinde tanıdığın biri yok mu? Beni tanıştırsana bak Telli Baba'dan gelin teli aldım" dedim.

O'da sonradan anlattığı şuydu;

Benim o soruyu sorduğum anda Eşim kapıdan içeri girmiş ve o anda bir ışık yanmış Volkan'ın kafasında.

Aslında hep bahsedermiş eşime benden ama hiç aklına gelmemiş bizi tanıştırmak.

Volkan bana "Tamam biri var adı..... sizi tanıştırıcam bu cumartesi"

Ertesi gün bende Volkan'ın oyun yapabilme ihtimaline karşı işyerini arayıp eşimin adını söyleyip görüşmek istediğimi belirttim.

Vee karşıma eşim çıktı.

Ben de tamam gerçekten böyle biri varmış deyip hemen telefonu yüzüne ! kapattım :))

11 Temmuz 1997 yılında Cumartesi günü saat 15,00'de İzmir Karşıyaka İskelesinin üstündeki  Grand Cafe'de buluştuk.

Volkan biraz bizimle takıldı  sonrada bizi başbaşa bırakıp gitti.

Biz konuştuk ordan burdan sonra da vapura binip Konak iskelesine geçtik.

Cumhuriyet Meydanında Efes Oteli'nin yanındaki kömürde kumru sandviç aldık.

Ben o an biraz çekingenlik, biraz da heyecandan fazla yiyemedim.

Eşime dedim ki " Ben bunun yarısını yemesem ayıp olur mu?"

O da bir güzel "Verr ben yerim" demez mi?

Ne şaşırmıştım yaaa :))

Beni eve bıraktıktan sonra eşim Volkan'nın yanına gitmiş tekrar.

Volkan sormuş "Nasıl anlaşabildiniz mi? görüşecekmisiniz?"

İşte eşimin cevabı;

"Ben o kızla evlenicem, sende nikah şahidim olucaksın"

İlk anda anlamış doğru kişinin ben olduğumu :))

Sonuç;

Volkan ne yazık ki trafikten nikaha yetişemedi nikah şahidimiz olamadı :(

Düğün boyu somurttu üzüldü.

Biz de O'na teselli olarak "Boşver sen bizim ömür bpyu mutluluğumuzun şahidi ol" dedik.

Elişi için yardımmm :((

Yukarıda resmi görülen şala içim gitti.
Örmeye çalışıyorum.
Ama bir türlü şu motifleri nasıl yapacağımı anlamadım.
Yapan biri, bir blog sitesi var mı?
Ne olur bi yardım etseniz?
Kaç numara tığ olmalı?
Ben deki ip NAKO ANGORAMATİK.
Tığ olarak 4-5 numara diyor ama normal tığ mı?
Yoksa hani Derya Baykalın programındaki o değişik tığlardan mı?
Bi yardım ederseniz şu kış gününde sıcacık bir şala sahip olucammmm ;)))

Çok şükür

Bir haftadır sıkıntılı günler yaşıyordum.

Neyse ki çok şükür atlattım.

Önce daha önceki yazılarımda bahsetmiştim bakımımıza muhtaç kalan 4 köpek yavrusunu.

Nasıl yapıcaz, nasıl doyurup barındırıcaz diye sıkıntı ederken kendime.

Şimdi sağolsun Eşim sayesinde onlara bakıp, karınlarını doyuruyoruz.

Sonra Canım Annecim, küçük bir operasyon geçirdi

Çok şükür ki tahlil sonuçları temiz çıktı.

O kadar mutlu oldum ki anlatamam.

Şimdi İnşallah Babacım'da önümüzdeki günlerde gireceği

Motor ehliyet sınavını kazanırda O'nun adına daha çok mutlu olurum.

Aslında Babacım ehliyete, arabaya merak sarmadı hiç.

Ben küçükken bir mobileti  vardı kullanırdı ama o zamanlar ehliyet sorulmazdı ki?

Yıllar sonra yine motor aldı kendine şimdi de ehliyet çıktı karşına.

İnşallah hayırlısıyla alır da Didim'de balığa daha rahat gider.

Babacım balık tutma hastasıdır.

Hatta açık denizde tekneyle avlanmaya çıkmak için ruhsat bile aldı.

Kahvesi yoktur işi olmadığında emekli adam ne yapıcak hem de Didim gibi yerde?

Oltaları, takımları vardır.Balık tutar getirir, ya birilerine verir ya da buzlukta saklar kardeşim ve benim için.

Boş kaldığında misinaya iğneleri hazırlar,

Annem bazen bıkar buzluktakilerden çaktrmadan kedilere verir,

Bir keresinde ahtapot tutmuş Annem pişirmişti tadı çok güzeldi.

Bazen de hiç tutamaz,

Annem'e göre o zamanlar Babamın balıkları beslediği zamanlardır.

Yaz zamanı gece Altınkum plajında tutar balığı Babam.

Uzanır kumların üzerine yatarız, yıldızları izleriz,

Annem çay hazırlar içeriz, uzaktan da diskoların müzikleri karışır birbirine.

not: Resim bayramda Babamı balık tutmaya gittiği didim'de Taşburundan almaya gittiğimizde çekildik.Babacım, annecim ve ben. yan tarafta da Babacımın oltaları :))

Balık tutamamıştı o gün :))

Vallaha başlık bulamadım

İzmir'liyim ben.

9 Eylül'de İzmir'in düşman işgalinden kurtuluşuna çok mutlu olurum her sene.

Hatta bir 9 Eylül'de evdeydim,

Balkona bayrak astım,

İçeride perde ütülüyorum  pekii dinlediğim müzik ne?

Dijitürkte 412. kanal olan Arıonradio.com Yunan müzikleri tezata bakarmısınız yaa.

Dam üstünde saksağan öter Allah deyu deyu :))

Aslında şu Yunan müzikleri küçüklüğümden beri dinlediğim şarkılardır.

Eskiden denize gittiğimizde Çeşme yada Gümüldür'e geceleri plajda soğuk kumların üzerine uzanır sonsuz yıldızlar altında radyomuzun çektiği cızırtılı sesleri arasında önce çok hızlı konuşan Yunan spikerleri ardından da o güzel müziklerini dinlerdim.

Bir de siyah beyaz televizyon yıllarımızda tek kanallı tvmizde çatıda duran antenle- uydu, yükseltici hak getire-çeken diğer kanal hep Yunanistan tv'si olurdu. Onlarda da o zamanlar tvleri belirli saatte açılırdı. Bizde ki gibi o daire içinde şekiller ve dıttttt sesi yerine bir baykuş resmi ve çalan müzikleri olurdu.

Bu arada Yunan mitolojisinde baykuş bilgeliği temsil edermiş, o yüzden o resim varmış tvlerinde.

Ayrıca bir yerlerde elime geçen Yunan Euro'sunun arkasında da baykuş resmi olduğunu biliyor musunuz?

Bezirgan başı

Nerden esti aklıma geldi dilime yapıştı şu tekerleme bilmem.

Aç kapıyııııııı beeeezirgannn baaaşıı

Beeeezirrgannn baaaaşı.

Arkamdakiiiii yadigarrrr olsun.

Yadigarrrr olsun.

Bir sıçannn

İki sıçannnn

Üçte kapana kapannnn.

Şimdi akşama kadar dilime dolanır bu çocukluk yıllarımın en sevdiğim oyunlarından birinin tekerlemesi.

Bir de şu vardı. 

Karşılıklı geçerdik karşıya arkadaşlarla, ellerimizi tutar avazımız çıkana kadar bağırırdık aynen şöyle;

Mendilim ipek döşe

Bizden size kim düşe.

Artık seçilirdi en çelimsizi koşardı karşıya kenetlenmiş eli açmaya :))

Şu anda tatil ya çalmıyor okulların zilleri.

Evimize yakın sayılabilecek mesafedeki ilkokulda çalan zili ne zaman duysam arkasından söylemeye başlarım okul şarkısını. Zilin çaldığı melodideki sözler şöyle;

Candan açtık cehle karşı bir savaş,

Eyy bu yolda and içen genç arkadaş.

Ehh ben de dururmuyum gerisini söylemeye başlıyorum hemen bir refleks gibi,

Öğren öğret halka hakkı durma coşşş

Haydi haydi durma koşşş.

Varrrsın gel desin sana yeşil gölgeli çamlar

Ninni fısıldayan dereler

Şen nağmeler çalan bir bahar.

Yürü atıl devir karanlığı

karşında bekliyor seni tan yeri

Yürü atıl devir karanlığı

Durma yürü haydi ileri.

Kazandınızzzz !!!1

Lady Hanım,
Siz benim 30.izleyicimsiniz.
Vee KAZANDINIZ !
Ama ne ?
Daha bişmiyorum düşünmedim.
Zaten bu kadar izleyicim olabileceğini bile düşünmezdim ben.
Kendi halimde yazıyor, okuyordum.
Sonra sağolsun
Leylak Dalım, Çınar, Yaşamın kıyısında, İnsan olmak, Rüyalar gerçek oldu, Asortik krep, Recep hilmi tufan, Lunaparkta yaşam, Gergin bey, Mefkure-miz ve Proför bey ve şimdi isimlerini anımsayamadığım bir çok okuyucum oldu.

KAZANDINIZ!
En azından bir daldan bir dala uçan,
Uçarken aklına ne gelirse yazan,
Biraz deli biraz da alemin akıllısı,
Garip düşünce ve eylemlere hazır bir
Yazarcık kişiliği kazanmış oldunuz.
Hoşgeldinizz...

4 tane yavru köpeğimiz oldu

4 tane köpek yavrumuz olduuuu :)))

Sokağımızda doğum yapmış bir sokak köpeği ne yazık ki birden ölünce yavrularda bize kaldı.

Önce çok zorlandım, üzüldüm.

Yerlerini yadırgadılar, annelerini aradılar.

Biberondan emmediler bir kaç saat geçipte acıkınca şimdi deli gibi saldırıyorlar biberonlara.

Bahçemizde kapalı bir yerimiz var koli içinde eski giysilerden yumuşak yatak yaptık onlara.

Geceleride üşümesinler diye bir pet şişeye su kaynatıp dolduruyoruz ona ve birbirlerine sokulup uyuyorlar.(Pet şişe içindeki su onları yakacak kadar değil )

2 tanesi kahverengi renk ve çok sinirliler ayrıca çok da açıkgözler :).

Ssürekli hırıltılar çıkarıyorlar, biberonlara diğerlerinden önce saldırıyorlar.

Ve uyurken bile sanki sürekli olarak şu hallerine söylenirler gibiler.

Bir tanesi siyah kahverengiler gibi asabi değil sakin sakin yatıyor.

Ama 4.sü o kadar sakin ki en çok aç kalan ne yazık ki o.

Biberondan bişi yememek için inat ediyor sanki.

İlk gün ağzını açmadı ve neredeyse 24 saat süt içmedi,

Ama şimdi yavaş yavaş ta olsa içmeye başladı.

Sıcak su şişesini koliye koyduğumda şişeye saldırıp emmeye çalışıyor.

Onlara biberonla süt verirken ellerime saldırıp meme arıyorlar.

Bir süre daha kendilerini toparlayıncaya kadar bizdeler.

Umarım şu yaşam savaşını atlatıp onları gerçek yaşama alıştırabiliriz.

Not: Resimler İzmir'de Şopen Gazi Barınağı, mavi yağmurlukluda bendeniz Şeniz :))

Bugün temizlik günüydü

Bugün hava güzeldi ya yağmura rağmen.

Coştu deli gönlüm temizlik yaptım en kapsamlısından.

Camlar açıldı havalansın diye ortalık,

Bir ara mutfaktaki camdan giren kedicik kovuldu tam da bir torbayı eşelerken

Sonra önce çalı süpürgesiyle yerler süpürüldü, sonra elektrikli süpürgeyle alındı,

Arkasından halılar kısmi de olsa silindi.

Yerler köşe bucak silinmek için banyoda su doldurulurken

Kova yere boca edildi bir sakarlıkla,

Yatak odasına doğru giden suyun önü kesildi,

Terlikler, çoraplar, koridordaki halının kenarı su içinde kaldı.

Bunlar yetmedi dış kapı bile silindi kloraklı suyla

- Klorak İzmir'ce  çamaşır suyu demek -

Tozlar alındı, soba kovası dolduruldu, alt tablası, boruları silindi,

Sonra da yakılıp tekrar ortalığın batması sağlandı bir güzelce :)

Sobalı evinde kötü yanı bu işte.

Yakıyorsun mis gibi ohhh sıcacık

Üstünde çaydanlık, kestaneler ama biraz sıkıldımı bir poflar

Ne temzilik kalır, ne de insandaki neşe.

Ama en güzel yanıda bi yarım saatçikde olsa

Kestirmekti sobanın yanında ki koltukta evlilik programları tam gaz giderken tv'de.

Bugün içtiğim suyun hesabı yok bu da demektir ki

Hafiften grip başlıyor- kendimce teşhisimdir bu-

Koca bir bardak su eşilğinde yine theraflu hapı içtim.

Gözlerim ağırlaşmaya başladı sanırım yine uyku ilacı almış gibiyim.

Bu hap uyutur beni şimdi inşallah yarına bişeyim kalmaz.

Bugün hep yağmur yağdı İzmir'de.

Ama hava sıcaklığı hemen fark etti ılındı ortalık.

Küçük köpek yavruları sabah içmişler sütlerini komşumda 

Ama ben bütün gün içiremedim.

Sıcak su yapıp- kaynar değil ama- yuvalarında yanlarına koydum ısınsınlar diye.

Şimdi uyuyorlar.

Ama nedense benim beynim uyuşmuş gibi.

Bir sıkkınlık içimde.

Hayra çıkar inşallah.

Üzgünüm :(((

Bir süredir bir komşumuzun balkonu altında doğum yapmış bir sokak köpeği ve 4 yavrusunu beslemekle meşgulduk bir iki  mahalleli olarak. Hele şu soğuklarda yapmadığımız kalmamıştı. Anne köpek ve yavruları için yeni yer yaptık, yemek  götürdük. Anne köpeğin  kalkamadığı zamanlarda o alçak balkon altına iki büklüm girip elimle besledim, koyduğumuz tahta paletin altında kalan yavrusunu buldum, ıslanan yavruyu kuruttum, boş arsadan bulduğum büyük bir naylonu balkon etrafına çevirip taşlarla kapattım yuva yaptım.

Ama bu gün bir telefon aldım Annem'deyken. Mahelleden hayvansever bir arkadaşım arıyordu. Ne yazık ki anne köpeği kaybettimişiz. Öğlenleyin koşturuyormuş sokaktaki çocuklarla oynuyormuş. Ama saha sonra üst sokaktaki boş arsada ölü bulmuşlar. Ne bir kanama, yara, darp ne de ağzında köpürme falan yokmuş. Çünkü önce zehirlenmiş olabilir mi diye düşünmüş arkadaşım. Arkadaşıma sahibi oldukları bakkaldan boş koli alıp benim evin bahçesindeki merdiven altına koymasını yavrularıda gece gelince oraya alacağımı söyledim. Sonra yine konuştuk çok şükür ki sokağımda değil insanlık, hayvanseverlik bile ölmemiş bir komşumuz almış 4 yavruyu sobanın yanında eşiyle biberonla beslemeye çalışıyorlarmış. Yarın gidip bakıcam bir iki arkadaşı arayıp ne yapabiliriz diye konuşucam inşallah bi yer bulabiliriz onlara.

Üzgünüm :((

Size de oluyor mu?

*Blog sayfamı açıp şifremi giripte 1 yorum var gibi bir yazı görünce ağzım kulaklarımda oluyorum. Ama bir yorum yoksa da o zaman dudaklarımı büzüştürüp, yüzümü ekşitiyorum,

Size de oluyor mu?

*Bomboş yolda arabayla giderken, gerilerden çok gerilerden bir kamyonun taklalar atarak üstümüze geliyormuş gibi bir hisse kapılırım bazen,

Size de oluyor mu?

*Özellikle yaz akşamları saat 19,00- gibi sıcakların gidip herkesin çoluk çocuk sokağa döküldüğü vakitlerde o coşkulu insanların birer canavar olup evimin penceresinden, balkonundan içeri gireceği gibi bir hisse kapılırım bazen,

Size de oluyor mu?

*Bulunduğum bir ortamda her zamanki gibi konu ilgimi çekmediyse ve uçarken ben dünyanın bir ucuna bir sessizlik anında, gayri ihtiyari o kişiler sanki yanımda değillermiş gibi haklarında yalan yanlış laflar ettiğimi o insanların da inanamıyormuş gibi duyduklarına gözlerini büyük büyük açtıkları gibi bir hisse kapılıyorum bazen,

Size de oluyor mu?

*Yine kendisine güvenmediğim insanların yanında dururken birden içimdeki çok önemli bir sırrımı paylaşmışım gibi hisse kapılıp kendimden korkuyorum bazen,

Size de oluyor mu?

*Büyük bir deprem yaşamadığım halde, İzmir'de her an beşik gibi sallanırız alışkınız denildiği ve hiç apartman katında depreme yakalanmadığım halde, ne zaman apartman görsem katları sayarken bulurum kendimi,

Size de oluyor mu?

*Bazen bir toplu taşım aracı ya da bir ortamda ilk defa karşılaştığım insanlardan birini saçından tutup, yerlere yüzünü çarptığımı ve o kişinin bana nasıl bir tepki vereceğini  hayal ettiğim anlar olur bazen,

Size de oluyor mu?

Eğer bunlardan bir veya bir kaçı, ya da benzerleri size de oluyorsa kendimi normal olarak adlandırıcam.

Yok bunlar çok saçma psikolojik sorunları olan insanlar tanımlaması içindeyse o zaman  bir doktora başvurmayı düşünüyorum.

Size de oluyor mu?

Su saatlerimizi soğuktan donmamasına dikkat edelim.

Sabah uyandık ki su saatimiz donmuş. Bu bazı kışlar gelir başımıza. Evimiz bahçeli su saatimizde bahçede açık bir yerde duruyor. Aslında geçen gün gelmişti aklıma bu soğuklarda su saati donar etrafını kaplayayım diye geçirmiştim. Ama daldım bişilere unuttum. Evdeki muslukları kontrol ettim hepsi kapalıydı. Eşimide işe uğurladıktan sonra yattım tekrar. Laf aramızda eşim gittikten sonra uyuduğum saatleri çok seviyorum :).

Saat 11,00 gibi su sesiyle uyandım önce yağmur sandım sonra da yoksa açık muslukmu kaldı diye fırladım. Baktım kötü bir durum yok. Sonradan aklıma geldi. Şu anda oturduğumuz alt katın suyu önce üst kata çıkıyor ordan da bize geliyor. Yukarıda evin üstündeki bir boru patlamış. Daha öncede olmuştu bu. Soğuk hava boruyu bıçakla kesilmiş gibi bir hale sokmuş, donmuş su saati güneşi görüpte ısındığında tekrar su gelince sularda yandaki arsaya akmaya başlamış. Ana vanadan suyu kapattım, yukarıya çıkıp boruyu çıkardım gidip yenisini aldım aynen yerine taktım. Parmaklarım dondu o boruyu sıkıştırana kadar.

Asuman Abla'cım, valla İzmir sıcak günlerinin kıymetini bilelim, şikayet etmiyelim diye yapıyor bunları biliyorum.

Diyorum ki bahar gelsin artık, ortalığı dere otlu bakla kokuları sarsın hadi ama.

Resim: İlk robot, su saatleri tasarlayan bir dahi El-Cezeri'ye ait.