Merhaba,
Nasıl özlemişim burayı. Tam başımı yastığa koydum davulcunun sesine uyandım sonra uyku tutmadı blog sayfalarına bakayım dedim. Burayı özlediğimi fark ettim. Tabletten okuyordum yazayım dedim olmadı. Kalktım laptopu açtım yazmaya başladım.
Nasılsınız?
Bayağı olmuş ben yazmayalı en son kasım ayında yazmışım.
Orada bahsetmiştim Türk sanat müziği korosuna hala gidiyorum. Hatta ilk konserimizi 22 Şubat'ta yaptık. Solo şarkım bile oldu. Gözleri aşka gülen şarkısını söyledim. Nasıl bir heyecan duydum bilemezsiniz. Hayatımda ilk defa konsere çıkıyorum ve İzmir'in en büyük salonlarından biri olan Fuar İsmet İnönü Kültür Merkezi'nde tam 750 kişiye söyledim güzel tepkiler aldım. Sahne bambaşka bir dünyaymış bir kere o hevesi alınca tekrar tekrar söyleyesi geliyor insanın.
Yeni konserimiz 21 Haziran'da olacak yine bir solo şarkım var tam bana uygun.
Ha bir de Trt'nin Trt Nağme radyosunda Çarşamba günleri saat 16'da yayınlanan Ya Evde Yoksa programına katıldık koro olarak. Canlı yayında stüdyoda olmak sazlar eşliğinde şarkılar söylemek program konuğu trt sanatçısına şarkısını söylerken eşlik etmek konserden çok daha farklı bir deneyim, anı oldu benim için.
Nisan ayında hayatımda ilk defa yurt dışına çıktım Kıbrıs'ı saymazsak tabii. Finlandiya'ya gittim eltimle beraber. Eşimin kuzenine gittik 9 gün kaldık. Gittiğim ülke sessiz ve sakin bir ülke. Başkent Helsinki'ye gitim düşünün şehrin merkezindesiniz ve kuş seslerini duyuyorsunuz ama ne korna çalan var ne yüksek sesle konuşan ne de koşturan insanlar.
Ne zaman Atatürk Havalimanı'ndan çıkış yaptık amanın dedim bu nasıl bir kaos böyle hemen geri dönelim. Oradan Kadıköy'e geçtik kaos iyice büyüdü o gün yani 19 Nisan günü Fenerbahçe-Beşiktaş maçı varmış meğer. Kendimizi Sabiha Gökçen Havalimanı'na zor attık.
Oradan gelip 1 gün sonrasında da önce Adana sonra Gaziantep'e gezmeye gittik eşimle. Nerden nereye. Güzel bir gezi oldu bizim için.
Ah bunlar dünyevi şeyler işte anlattıklarım onun dışında ben nasılım?
Çok anlatasım var aslında.
Ama o da tekrar yazmam için bahane olsun.
Nasıl özlemişim burayı. Tam başımı yastığa koydum davulcunun sesine uyandım sonra uyku tutmadı blog sayfalarına bakayım dedim. Burayı özlediğimi fark ettim. Tabletten okuyordum yazayım dedim olmadı. Kalktım laptopu açtım yazmaya başladım.
Nasılsınız?
Bayağı olmuş ben yazmayalı en son kasım ayında yazmışım.
Orada bahsetmiştim Türk sanat müziği korosuna hala gidiyorum. Hatta ilk konserimizi 22 Şubat'ta yaptık. Solo şarkım bile oldu. Gözleri aşka gülen şarkısını söyledim. Nasıl bir heyecan duydum bilemezsiniz. Hayatımda ilk defa konsere çıkıyorum ve İzmir'in en büyük salonlarından biri olan Fuar İsmet İnönü Kültür Merkezi'nde tam 750 kişiye söyledim güzel tepkiler aldım. Sahne bambaşka bir dünyaymış bir kere o hevesi alınca tekrar tekrar söyleyesi geliyor insanın.
Yeni konserimiz 21 Haziran'da olacak yine bir solo şarkım var tam bana uygun.
Ha bir de Trt'nin Trt Nağme radyosunda Çarşamba günleri saat 16'da yayınlanan Ya Evde Yoksa programına katıldık koro olarak. Canlı yayında stüdyoda olmak sazlar eşliğinde şarkılar söylemek program konuğu trt sanatçısına şarkısını söylerken eşlik etmek konserden çok daha farklı bir deneyim, anı oldu benim için.
Nisan ayında hayatımda ilk defa yurt dışına çıktım Kıbrıs'ı saymazsak tabii. Finlandiya'ya gittim eltimle beraber. Eşimin kuzenine gittik 9 gün kaldık. Gittiğim ülke sessiz ve sakin bir ülke. Başkent Helsinki'ye gitim düşünün şehrin merkezindesiniz ve kuş seslerini duyuyorsunuz ama ne korna çalan var ne yüksek sesle konuşan ne de koşturan insanlar.
Ne zaman Atatürk Havalimanı'ndan çıkış yaptık amanın dedim bu nasıl bir kaos böyle hemen geri dönelim. Oradan Kadıköy'e geçtik kaos iyice büyüdü o gün yani 19 Nisan günü Fenerbahçe-Beşiktaş maçı varmış meğer. Kendimizi Sabiha Gökçen Havalimanı'na zor attık.
Oradan gelip 1 gün sonrasında da önce Adana sonra Gaziantep'e gezmeye gittik eşimle. Nerden nereye. Güzel bir gezi oldu bizim için.
Ah bunlar dünyevi şeyler işte anlattıklarım onun dışında ben nasılım?
Çok anlatasım var aslında.
Ama o da tekrar yazmam için bahane olsun.
