Tekstilde çalışmaya başladığımdan beri çok modeller gördüm. Eski iş yerimde bir katalog vardı ona bakmaya doyamazdım. Her iş boşluğumda dalar giderdim sayfalarına. Bir gün bir Osmanlı kadın giyim modelinden tasarlanmış gelinlik görmüş hayran kalmıştım. Gelinlik krem renkti üzerinde sarı nakışlar vardı. Modelin başında ise yine gelinlik rengi ve kumaşından bir başlık ve harika bir tavus kuşu tüyü. Hele makyajı o sadelik içinde resmen çölde bir vaha görünümündeydi. Maalesef o sayfayı yırtıp saklamak hiç aklıma gelmedi. Az önce bir şarkı dinlerken aklıma düştü o gelinlik bulurum diye nette o gelinliği ararken Cemil İpekçi'nin modellerine geldim. Ve dünya güzeli olan Azra Akın'ın o gece giydiği ve ülkemizi temsil ettiği elbise. Basmadan bir kumaşın bizi nasıl anlattığı, yansıttığı.. Düşünsenize dünyanın en güzel kadını hani bazılarımızın burun kıvırdığı basma kumaşından yapılmış bir elbise giyiyor. Bazı insanların burun kıvırdığı bir kumaşı Cemil İpekçi'nin nasıl bambaşka bir hale çevirip gözler önüne serdiği.

Üzüldüm biraz

Hayat hep böyle mi? 

Hiç bitmeyecek mi yargılamalar, sınavlar, aşılacak tepeler, tsunami büyüklüğünde dev dalgalar daha ne kadar vuracak bizi kıyıya? Okuldan mezun olunca biter sandık sınavları. Bitmemiş oysa daha da çoğalırmış meğer. Böyle düşünürdü bendeniz kulunuz ama nedense 40 yaşımı geçince bunca sınav, tepe, dalgalar vız gelir olmuş artık bana ya da daha kolay aşar olmuşum belki de kim bilir. 

Bunca sıkıntıyı aşmanın en güzel yolunun konuşmak olduğunu öğrendim. Aslında derlerdi hep ama bu kadar işe yaramaz diye kulak arkası ederdim. 

Az önce sevdiğim bir arkadaşım sitem etmiş whats uptan buralara geldim bir aramadın sormadın diye. Hemen aradım ama meşgule atıldı çağrım. Yüzüme kapı kapatır gibi, konuşmak istemiyorum seninle diyen bir mesaj gibi. Facebook hesabına baktım sonra rahatsızmış babası o yüzden buraya gelmiş. İyi de ben facebook hesabıma çok bakmam ki bile. Laykladığım bir iki kişi vardır bakar çıkarım. Görmemişim bile. Oysa konuşsaydık arkadaşıma annesine ulaşamadığı bir gün hiç tanımadığım halde annesinin evine gidip ziyaret ettiğimi annesinin iyi olduğunu haber verdiğimi nasıl unuttun diye hatırlatmayı düşünüyordum. Unutulurmuş demek ki yapılan iyilikler. Şu anda hassas olduğunu düşünüp "İnan görmedim görseydim bırakır mıydım seni ziyaret etmeden sen de haklısın zor bir süreçten geçiyorsun sağlık önemli dilerim iyi olur baban iyi akşamlar" yazıp yolladım whats uptan.