Bugünlerde

Anladım ki ben zora gelemiyorum arkadaş, Bana lay lay lom, bol güneşli, gülmekli havalar lazım. Ağıra, zora gelemiyorum. Hemen bir mide bulantısı baş gösteriyor. Mesela savaş olsa ülkemde ben daha ilk anda mermiden değil, psikolojik bozukluktan ölürüm sanırım. Sıkıntı, dert, tasa, keder, hüzün yok yok kesinlikle bana göre değil. Ben çeksem vücudum çekemiyor. Beynim apayrı bir makina sanki durmadan çalışıyor, dur nedir bilmeksizin. Kalbimde bi sorun yok zaten O'da ayrı telden çalmaya kalkarsa halim nice olur ? Midemi hiç sormayın, sanki çok yemek yemişim gibi boğazıma kadar doluyum da öğütemiyorum, oysa yediğim bişi yok bu günlerde ama sıkıntılar öğütülemeyenler. 

Aslında gelirim zora, dayanırım da yanımda bana destek olucak birileri olsa. Olmadı sorun anında ürettiğim çözümleri takan olsa DA! işte o yok.

Kaçtım ben, toplamam gereken bir iki çekmece var...

Arkası yarının bugünü

Şu son bir hafta içindeki bitmeyen telaşlar,
Aslında şöyle başladı.
"Dur bakalım ne kiralığı, ne atlıyorsun hemen ortaya, sanki çok zengin gibi,
Belki denk gelir kiralık ararken kendi evinin sahibi olursun" la....
Soğuk bir hafta içinde bi yandan satışta ama tapu dairesinin taşınmasından
Aksayan işlerden sıkılırken,
Soğuk, rüzgarlı, sıkıntılı, gerilmiş halde ev bakmalar
En fazla da neredeyse tüm Buca ilçesini yaya olarak tepinmek
Ama akşam olunca düşüncelerden tam dalınamayan uykular,
Sıkıntının vurduğu yaralar içindeki dudaklarla 
Ne gülebilmek, ne yemek yiyebilmek, ne de gülebilmek,
Bir kelimden çıkan anlaşmaya varma yolunda ki tartışmalar,
Şöyle olsun, böyle olsun, yok o olmaz bu daha iyi
Aman O bunu duymasın, ay O orada ne demek istedi ki,
Sakın bir araya gelince şundan bahsetme tembihleri,
Şurdan şu kadar, burdan bu kadar, bankadan gelen de eklenirse şu kadar,
Hani gelmeme ihtimaline karşı kıyıdaki şu kadar,
Aman o kıyıdakini sakla daha neler çıkıcak eline yapışırlar,
Derken....
Tüm sıkıntılar dağılıvermeye başladı görünmez bi taraftan
Esmeye başlayan bir  rüzgarla üzerimize çöreklenen  sıkıntılı bulutlar,
Güneşi gördük,
Yıldızları saymaya başladık.
Şimdiki telaşlarımız,
O boya markası mı?  Bu renk mi ? O eşya nereye bu halı hangi odaya ?
Bu perde eski mi ? Elbise dolabının eni kaç ? 
O çekyatı kim alıcak, aman alt katta ki bulaşık makinası kime versem ?
Bu sorular şimdi mesul olduğumuz sınav...
"Bu da geçerrr sıkma canınııı" der Babacım uzata uzata..
Hadi bakalım yumuşamış 2HB kalem, 
Akıllarda ki soruları silecek yumuşak bir silgi,
Gönüllerdeki sıkıntıları hafifletecek bir şişe su ile..

Bir yola çıktık, çıktık.
Bir adım attım, attık.
Zorlu oldu tabii, içimin acısı, sıkıntısı dudaklarımı yara içinde bıraktı.
Şu zorlu haftanın sıkıntısının bedeli bu olsun inşallah.
Bi ruj sürerim geçer de
His, duygu, değer sınavlarımın sıkıntısı vurmasın bi taraflarımıza.
Az kaldı oluyo bişiler
Oturduğum eve 13 yaşımda geldim ben,
Babam yaptı evimizi,
Biz taşıdık tuğlalarını, taşlarını, kumunu.
Ve bu akşam onca seneden sonra bir başkasının çatısı altında uyuyacağız.
Satıldı evimiz.
Biz ?
Devamı haftaya....

Sebebi var

Günlerdir buraları boşluyor,
Uğrasam da okuyamıyor es geçiyorsam.
Yazmak isteyip de yazamıyorsam
Bilin ki 
Sebebi var !
Güzel günlere erişebilmek, yaşayabilmek için
Biraz sıkılmak, oflamak, puflamak, bağrınmak, tartışmak
Sıkıntıdan dudaklarına acı biber sürülmüş gibi hisle 
Yaralar içinde ortalıklarda dolanmak,
Ağlamak, gülmek bol bol dua etmek gerekiyor.
Yoksa bu sınavlar başka türlü verilemiyor,
Sözlüden geçilemiyor,
Hepsinin sonunda da sevinç gözyaşlarına karışan 
Damlalar düşemiyor...
Uzun lafın kısası 
Yazamıyorsam sebebi var !

13 Kasım 1973

Konak Doğumevi hastanesi

Kuzenimin elinde kasımpat'lar

Soğuk bir kasım sabahı,

39 yıl geçmiş aradan

Yaşamın iyi, kötü anları

İz bıraksa da 

    Hepsi benim yaşanmışlıklarım...

Her bitiş son olmaz

Bitişler daima üzer insanı.
Gülünmüş, ağlanmış, sevinmiş, üzülmüş, yaşanmış günler
Geri gelmez bir daha.
Noktayı koyduğun anda biter.
Hayat yeni bir cümle de başlar tekrar.
Yeni cümle hep güzel kelimelerle kurulsun istenir,
Kenarı çiçek böcek süslü ilkokul çocuğunun güzel yazı defterinde.


Geceler nice yeni umutla uyandıracak sabahlara gebedir daima.
Senindir sanırsın daima, hiç bitmeyecek, son bulmayacak,
Bir saniye önce senin iken, gelen telefonda numaran tuşlandığı anda yiter elinden.
Her bitiş belki de yeni bir hayatın başlangıcı,
Tazelenmek adına bir mola.
Şu kısacık hayatta görüp görmüşlük geçirmişlik adına 
Yeni tecrübelere aday olmak,
Sınava tabii olmak,
Çok çalışmak ama kırmızı elmaya sahip olamamak
Hep bi tarafı yeşil kalmış elmayla avunabilmek....

Ben çayı iki şekerli içerim.

Bir dostla sohbet esnasında konu dönüp dolaşıp,

Hayatta yenilen darbelere, kazıklara, tekmelere ve bunun sonunda edinilen kazançlara, kayıplara, vicdan denilen mahkemenin adaletinden emin olup olmamaya varınca,  bi kıyas, bi mahkeme yaptım içimde,

Sonra derin bir nefes alıp,  şunları geçirdim beynimden, gönlümden sonra da dillendirdim karşımdakine, 
Soğuk bir gecede sıcak bir sobanın başında çayımdan aldığım yudumla;

Hayat bu yediğin darbelerle geçiyor işte.. 

Hala ayakta mısın herşeye rağmen vicdanın rahat mı ? Başını yastığa koyduğunda uyuyabiliyor musun ? Bunların cevabını bana değil en azından kendine verebiliyorsan at gitsin arkana. 
İnan bunlar hep ileride ya bedensel ya da ruhsal sıkıntı olarak dönüyor insana. 

Elbette hepimizin bilerek, bilmeyerek, isteyerek, istemeyerek te olsa yaptığımız hatalarımız mevcut. 

Kimini bilmeden yapmışızdır sebep olmuşuzdur bi şekilde kimini de bilerek canımızın acısını hafifletmek için bir an da olsa.

Kimini isteyerek yapmışızdır "ben çektim sende çek" hesabına. Kimini de istemeyerek belkide farkında bile olmadan. Kiminin sonuçlarına biz mahkum olmuşuzdur çekeriz bir ömür boyu. En azından cesaretli olup "yaptım evet suçluyum pişman değilim" der sonucuna katlanırız. 

Kiminin sonuçlarından kaçmışızdır ağır gelmiştir yükü taşımak, bu dünyada yerçekimiyle ağırlaşmış sırtımızda kamburlaşmış öte dünyada sırattan bu yükle nasıl geçeceğimizi düşünür hesap ederiz.

Kabul ederiz, kimi sırattan geçerken cehennem çukuruna düşmeye. Hani bilmeden cehennemde neler olduğunu kabul ederek. 

Kimi de hafifletmeye çalışırız olanca gücümüzle gözyaşlarımıza veririz akıp gitsin diye, dilimizde yer ederiz tövbe eder af dileniriz her mübarek gecede, her secde de...


Sonra,

Şeker atmadığımı fark edip hem sözlerimden hem de dilimdeki acılıktan şekere uzandı elim,

"Ben çayı iki şekerli içerim" dedim.

Kayıp

Mağlubiyet tatmak,
Herşeyin en güzelini hak ettiğini düşünüp bir çırpıda yitirivermek.
Hani nasıl bir şımarıklıksa hepsine sahip olma isteği.
Olmayınca olmuyor işte.
Hani yere oturup tepinsen de, ellerini vursan da yerlere 
Geri gelmiyor gidenler, yitenler..
Bir acı kalıyor geriye boğazında, göz kapaklarında şişlikler.
Geriye kalan anılar hafızalardan silinmesin istenen
Dünya gözüyle gördüklerini kıskanmak
Göz kapayınca kavuşabilmek sevdiğine...

Fakirsem sevemez miyim

Herşey zenginlere mi mahsus?
Yaşamdan zevk almak, hayatı dolu dolu yaşamak
Hiç hasta olmamak olunsa da hastalığının hemen duyulması,
Giyim, kuşam, yemek, içmek en güzelleri
Donatılmış sofralar, aydınlanmış şakır şakır geniş salonlar
Kış gününde kısa kollularla terleyip camları açmak
ellerde kadehler neşeli bi sesle "Şerefe" kalkan eller.
En son model arabalar altlarında yollar onlara mahsus
Son hızla giden arabanın arkasından bakarsın anca.
En güzel aşklar onların dersin,
Güzel kızlar,  yakışıklı erkekler
Güzel mekanlar, hediyeler..
İyi de fakirsem sevemez miyim?
Bişiler yaşamak isteyip fakirlikten bükülmüş boynumu 
Daha da yerin dibine batırmanın gereği ne?

Kelimeler yetersiz

Üretememenin verdiği sıkıntıyı yaşamışsınızdır az buçuk

Her şey olabilir bu,

Hani öyle bir ressam, şair, yazar, heykeltraş, besteci

Gelmesin aklınıza

Gündelik yaşamda bile yanıbaşımızda...

Aslında neler saçmalıyorum ki şu anda yaa...

Saat olmuş gecenin 1'i..

Birileri enkaz altında Van'da deprem olmuş

Bense bişiler üretememenin sıkıntısı içinde

Hay böyle hayatın 

Neresine, ne koysam ki?

6 kişi daha enkaz altında

Aklım, yüreğim onlarda

Ne kim olduklarını bilirim ne de neci olduklarını

Değilmi ki şu anda bi sınavdan geçiyorlar

Can pazarlığı içinde

Değeri yok şu an bişeyin

Dua ediyorum sadece

Bir an önce sağ salim kurtulmaları için.

Kurban bayramı geldi, hepimiz koyunuz !

Sayın sevgili kasap,

Kurban keserken dikkat edin

Lütfen,

Dinimize göre kurban için uygun olan

Koyundur, keçidir, sığırdır, mandadır, devedir

İnsan değildir.

Sayın sevgili kasap,

Kurbanlıklara da iyi davranın.

Sonuç kesmek, doğramak değil,

Dinen gerekeni yapmaktır.

Dinimiz böyle,

Bir matador gibi

Kurban peşinden koşulmayı,

Hayvana ölürken acı çektirmeyi emretmemiştir.

Sayın sevgili  kasap,

Seni öyle al aşağı edip,

Zorbaca kesseler istermisin?

"Hayır"

Demi cevabın.

Ona göre dikkatli ol anlıyacağın.

Hadi bakalım şimdi

İyi bayramlar...

Gece gece nerden geldiyse aklıma

Tıpır tıpır  otobüsün camlarına vuru yağmur damlaları 

Başını cama dayar hem o yağmuru görürken hemde yüzüne vurmaması 

Islanmamış olmak ne tezattır oysa.

Severim otobüs yolculuklarını 

Hele hele varacağım şehirde  varsa beni bir bekleyen, 

Otobüsten iner inmez alır bavulumu bagaja koyar,

Arabanın içini ısıtmıştır, 

"emniyet kemerini tak" der seni düşünür sever seni. 

Eve gidersiniz çayı demlemiştir, 

Soyulmuş salatalık, haşlanmış yumurta kokar mutfak.

Ekmekler, gevrekler çıkar ortaya... 

Yolculuk anlatılır 

Nerede yol kötüydü, yağmur nerde bastırdı paylaşılır. 

Uzar kahvaltı hasretlikle doğru orantılı..







Otobüs gecenin karanlığında birden bire çıkan bir dinlenme tesisine tıslayarak yaklaşır. Otobüsün ışıkları açılır uyuyan yüzler değişir, 
muavin mikrofonda tok bi sesle
 "Sayın yolcularımız ..dinlenme tesisinde mola vermiş bulunmaktayız, mola süremiz 20 dakikadır." der. 
Kapı açılır aşağıya inersin,
 tutulan ayaklarını açmaya çalışırken 
Gecenin soğuk rüzgarı, ayazı çarpar yüzüne. 
Yaşlı, kirli sakallı, ağzında sigarası, ayağında çizmeleri biri yaklaşır 
Elinde hortum ve fırça otobüsün camlarını yıkamaya başlar. 
Kimi sigara içer, kimi çay,  bir anne çocuğuyla tuvaletlere koşturur..







Sıcaktır, bozkırdır, ıssızdır 
Anadolu şehirlerine, kasabalarına, köylerine giden yollar.
Kimi uzundur sevgilin saçları gibi 
Kimi kıvrım kıvrım bükülerek gider. 
Bazen bir dönemeçten uçurum çıkar sağ tarafında. 
Kimi kurumuş bir derenin yanından geçer 
Simli çakıl taşları çıkmış ortaya kumu, çakılı kalmış bir ot bitmemiş. 
Kimi zaman birhayrat belirir 
Yyanında da kendi gibi yalnız bir ağaç 
Belki yaban armudu belki badem ağacı. 
Hayratın üzerindeki ruhuna fatiha okusan isim silinmiştir. 
Tek tük evler görünür uzaklardan 
bir iki kavak ağacı etrafında kuzular. 
Yere çömelmiş bir adam kasketi arkaya yatmış 
cigara sarar o kocaman nasırlı ellerine rağmen narince 
Bir tükürükle kağıdı yapıştırıp cigaradan sararmış bıyıklarının altına yerleştiriverir 
Bir duman savurur havaya 
Belkide boşa geçen hayatına küfürdür, 
O giden otobüste olamamanın verdiği üzüntü, pişmanlıkla.

Coca Cola Kırmızı kasa

                             

Şu sayfadaki kız kadar mutluyum.

Coca Cola'nın Kırmızı kasa amblemli kutu kolalarda başlattığı 

Açma halkalarındaki şifre hediye kampanyasından dolayı.

Bir arkadaşımın kızı için bizden kutu kolalardaki açma halkalarının şifrelerini istediydi

Eşimle Ekim ayının başında Didim'e gittiğimizde 

Biraz can sıkıntımızdan, birazdan da dolaşıp hava almak için

Didim'de sahil kenarlarında yürümeye her çıkışımızda 

Yol kenarındaki çalılıklarda falan gözümüze çarpmaya başladı

Başladık toplamaya

Hem gezmek bahanesiyle hemde toplama işiyle

Her bulduğumuzda eşimizle kapma yarışı yaparcasına eğlenmesi de cabası

Derken işi büyüttük ve eve her dönüşümüzde neredeyse

20-25 açma halkası oluyordu yanımızda.

İnternet sayfasına girip hediyeleri görünce

Arkadaşın kızını hatırlayan kim akan ağzımın suyuyla

Her açma halkası 3 puan

150 puan toplamışız biz.

Bu arada sağolsun internetten bir kaç arkadaşımında faydası olmadı değil

İçtikleri kutu kolaların şifrelerini yolladılar.

Bugün reklamdaki kızın kulağındaki kulaklık evime ulaştı.

Şu anda bilgisayara taktım güzel güzel dinliyorum.

Sallayın senora !

Son hızla giden hatta okul önlerindeki banketlerden 

O hızla geçerken kafamızın neredeyse tavana çarpmasına sebep olan 

Bi dolmuş şoförünün dikiz aynasındaki gözleriyle buluşup 

Bir anda yüzüne çemkirebilme gücüm var benim. 

Ama bunca hıza rağmen sesini çıkarmayıp tarafımdan 

"Rallidemisiniz be, hani biriniz maykıl şumayer, raikonen, alonsomusunuz" 

Diyebilecek kadar da yalnız 

Ve bu espriyi anlayamayacak bir dolmuş dolusu da 

Öküz, koyun karışımı mahlukatlarla yol alma cesaretiyle  de dolu.

Hani  şoförün olası bi cinnetinde, dolmuşu sağa çekse 

Eline oturduğu yaylı koltuğunun altından aldığı demir parçasıyla 

Beni indirip dövse sağ şeritte 

Hani bunu kavrayamayıp seyredecek kadar 

Moron, gerizekalı karışımı zeka seviyesi düşük insancık!larla 

Yolculuk edebilecek kadar şanslı.

Yine bir ordu dolusu insan dolmuşun içinde, 

Kulaklığını takıp üçyüzbeşyüz mübarek diskoda 

Bu hayattan kopmuşlarla dolu, 

Dolmuşa bindiğinde 

Alacağın ve seçeceğin yeri pozisyonun çok önemli 

Çünki inene kadar öyle kalacaksın. 

Parayı binmeden hazırlarsan şayet en azından 

Şoföre ulaştırıp bedava gitmeye çalışan kaçak, acınası yolcu olarak 

Spot ışığı altında kalmaktan kurtulursun. 

Onca erkeğin içinde bir bayan olarak şahsına yer verilmesini geçtim, 

Bunu akıl edemeyen moron hani bi ani bir frende 

Üzerine düşecek birinin fizik kurallarına göre hesaplama yetisine de sahiptirler. 

Beyin işte nerede, nasıl çalıştığı hala çözülemedi.