Bu benim 1000. yazım.
1000. iç döküşüm, kendimden bahsedişim..
Çok zaman yazmadan sildim,
Taslaklara attım yayınlamadım bazı iç döküşlerimi..
O an yazmak iyi geldi yayınlamak istemedim.
41 yaşından gün aldım ben Çarşamba günü..
Yaşgünümün ertesi günü uyanınca
41 yıl boyunca yaptıklarım, yaşadıklarım
Uçup gidecek sandım..
En çok da mutlu olduğum anları hatırlayamazsam diye korktum.
Mutsuz, ümitsiz, çaresiz, sıkıntılı, boğulurcasına yaşadığım
Hani itiraf edeyim bazen de ölmek istediğim anlar silinsin isterdim
En fazla..
Ama olmadı biliyor musunuz..
Şimdi tekrar hayatı tanıma telaşındayım,
Bir küçük tohum attım içime yeşerir umudum
Büyür beni aşar ferahlatır, kendime getririr, dinlendirir, büyütür.
Her ağacın özlemi bahar değil midir
Ben baharı bekleyemem kendimi hergün
Bahara uyanmaya programladım..
1000.yazıma yaş günümü yazmak değer dedim..
Ve bana hediye gelen bir şarkıyla
Kutladım..
