Sıkıcı günler

Bugün çok sıkıcı bir gün oldu benim için.
Ne evde durabildim ne de dışarıda. Ev dar geldi kendimi köpeğim Lucky ile dışarı atıp dolaşmak istedim. Ama dışarısıda sıkıcı geldi. Hava kapalıydı ama sıcaktı. Sanırım beni sıkan da bu oldu. Eskiden böyle kapalı, puslu havalara bayılırdım. Böyle havalarda yorganı başımdan geçirip yatmak çok hoşuma giderdi. Neden çünki o zaman kimseler dışarıda olmazdı. Hayatta durmuş olurdu sanki. Ama güneşli günlerde öylemi? Herkes kendini dışarılara atar, temizlik yapar, dolaşır, eğlenir.
Yaz mevsimini çok özlediğimin farkına vardım. Ne giysi ne de yemek sorunu vardır yaz mevsiminde. Giy bir etek üstüne tişört altına parmak arası terlik püfür püfür gez. Karnınmı acıktı? Yemeğe ne gerek kesiver bir karpuz en kırmızısından, bol siyah çekirdekli yanında da ekmek, peynir ohhh. Değme keyfine.
Yaz gelsin artık yaaa.

Biraz şükretmek

Çevremde sürekli olarak sızlanan, değil eli ayağı tuttuğu nefes alabildiği için bile şükretmeyen kişilerle yaşamım zindan olur benim. Eğer bir suç işlerde beni hapishane yerine böyle kişilerle yaşamaya mecbur bırakırlarsa çok fazla dayanabileceğimi sanmam. Ne yazık ki çevrem böyle insanlarla dolu. Evet herkesin yaşam derdi, geçim sıkıntısı var. Ama önemli olanın şükretmek, teşekkür etmekten geçtiğine inanırım ben. İşte böyle insanlarla muhatap olmamak adına hergün üç yaşındaki köpeğimiz Lucky ile bir saat yürüyüş yapıyoruz.
Kimi zaman dar sokaklardan geçiyoruz kimi zaman da sonsuz gibi gelen yeşillikler içinde kayboluyoruz. İlk başta sokağa çıktığında deli fişek gibi koşan Lucky bir süre sonra yorulduğundan dolayı yavaşlıyoruz.
Ve fark ediyorum ki bahar geldi. Toprak uyanıyor içinde sakladığı tohumları dışarı veriyor artık. Gökyüzünden geçen bulutlara bakıyorum sanki gülümsüyorlar. Kuşlar bile başka ötüyorlar. Ben papatya toplarken Lucky'de çevremde dolanıyor.
Bu kadar bir yürüyüş bile beni nasıl mutlu ediyor.

kendimi kaybetmek

Kendimi, günlük tuttuğum sayfamda yazdığım yazılarımı kaybettim.Hükümsüzdür.
Olmuyor nerde yanlış yapıyorum acaba yaa? Yazıyorum bişeyler hemde ne güzel yazılar kaydedip yayınlanmasını istiyorum.Sayfamı açıyorum.Aman Allah'ım yazdıklarım yok.
Kendimi kahrediyorum.Tekrar yazmakta istemiyorum.Ben onları o saatte o anki ruh hali içinde yazmıştım.Şu anki düşüncelrim yoktu ki içinde.
Umarım bu yazım yayınlanır.
Not.sevgili asortik krep izliyormuş beni.çokk mutlu oldum biri beni bulmuş demek ki?
Bir yandan da titredim çünki yazılarını hep takip ederim.
Sanki öğretmenim var karşımda.Teşekkürler.

Bu yazıyı yazarken dinlediğim müzik Candan Erçetin - Ben kimim

Merhaba,

Hergün yazılarını takip ettiğim günlük (blogger demem lazım ama ben böyle kullanmak istiyorum) yazan sayfalara hayranlıkla bakardım.Keşke bende yazı yazabilsem diye.Umarım bu yazdıklarım yayınlanır.Çünki yeni bir hesap oluşturmak ne kadar da zormuş.En çok takıldığım nokta da uygun ,güzel, çarpıcı bir isim bulmaktı.İstediğim isimleri yazdım blogger kabul etmedi.Kabul ettiğinide ben kabul etmedim.Sanki o da anladı :).

Loreena Mckennitt -La serenissima - eşliğinde yazdım.