Anladım ki ben zora gelemiyorum arkadaş, Bana lay lay lom, bol güneşli, gülmekli havalar lazım. Ağıra, zora gelemiyorum. Hemen bir mide bulantısı baş gösteriyor. Mesela savaş olsa ülkemde ben daha ilk anda mermiden değil, psikolojik bozukluktan ölürüm sanırım. Sıkıntı, dert, tasa, keder, hüzün yok yok kesinlikle bana göre değil. Ben çeksem vücudum çekemiyor. Beynim apayrı bir makina sanki durmadan çalışıyor, dur nedir bilmeksizin. Kalbimde bi sorun yok zaten O'da ayrı telden çalmaya kalkarsa halim nice olur ? Midemi hiç sormayın, sanki çok yemek yemişim gibi boğazıma kadar doluyum da öğütemiyorum, oysa yediğim bişi yok bu günlerde ama sıkıntılar öğütülemeyenler.
Aslında gelirim zora, dayanırım da yanımda bana destek olucak birileri olsa. Olmadı sorun anında ürettiğim çözümleri takan olsa DA! işte o yok.
Kaçtım ben, toplamam gereken bir iki çekmece var...
