Buralardayım hala..

Çok boşladım burayı..

Nasıl bir kelime Yarabbim "boşladım"

Ne ayıp aa kaka tuuu..

Ama doğrusu bu başka kelime bulamadım hislerime tercüman

Yazmıyorum ne zamandır

Siz deyin tembellik

Ben diyim sıkıldım..

Bir de twitter da takılınca

Sanki buraya da yazınca tekrar yapmış gibi olucam.

Oysa twitter 140 karaktersiz

Yetmiyor bazen anlatmak istediklerime..

Mesela 2 hafta önce Antalya'daydım ben

Çok yakın bir arkadaşımızın kızının ödevi için gittim.

Ne ödevi derseniz;

Radyo tv okuyor kızımız

Okulda program çekimi yapacaktı

Benimde yemek yapıp youtube verdiğim videoyu görünce

Beni arayıp illaki oraya gidip okulda yemek yapmamı istedi

Oda çekecekti..

Hem kızımız ödevden zayıf almasın

Hem bende neredeyse 18 yıllık dostlarımızı ziyaret etmek için

Atladım uçağa gittim Antalaya'ya..

Hava şansıma güzeldi,

Dostlarımızla muhabbet, sevgi de..

Çekimi de yaptık..

Okula fırın, tüp, tencere tava yemeklik malzemeleri götürdük bir gün önceden

2 Kamerayla çekim yapıldı

Ben de sınıftaki 22 öğrenci ve öğretmeninin karşısında

İzmir köfte ve bulgur pilavı yaptım.

Ben yemeğimden dolayı geçer not aldım

Umarım öğretmeni de insaflı olur

En azından yemeklerimin hatrına..

Şimdi çekimin montajdan çıkmasını bekliyoruz bakalım..

Bu akşam üstü fark ettim

Yüzümün sol tarafı karıncalanıp, kaşınmakta

Gerçi karıncalanma azaldı

Lakin sol gözümü kısıp bakabiliyorum tv'ye ekrana..

Başka hımm..

Hah..

Şimdilik bu kadar şarkıyı dinleyin derim mutlaka

Pek sevdim

Zaten ne varsa eskilerde var yaa..

2000 adım

Yağmurun sesine uyandım sabah

Ne güzel dedim..

Zaten dünden belliydi yağacağı

Havadaki o güzel yağmur kokan rüzgar

Belli etmişti geleceğini..

Yağmurun kesildiği bir anda 

Çıktım yürüyüşe gittim

Koşu'ya..

Kimseler yoktu,

Jokeyler sabah idmanlarını da yapmışlardı sanırım

Yoktu hipodromda koşturan atlar..

Yürüyüş yapılan yere geçip

Yürüdüm ve adımlarımı saydım

Toplam 600 adım diyelim..

3 tur döndüm

1800 adım 

Eh evden gidiş-dönüşe de 200 adım eklersem

2000 adım attım bu sabah..

Vivaldi işlik etti..

İmza kızın..

Sevgili Babacım,

Nedense daha ilk kelimeyi yazmaya başlayınca bir gözyaşı doldurdu gözlerimi  oysa bir telefon uzaklığında sesini duyabilecek, estiğinde kafama atlayıp otobüse iki saatte varıp seni görebilecek bir mesafedeyim.

Teyzem anlatır hep, doğduğum zaman yüzünde kocaman bir gülümsemeyle "Kızım oldu benim, bana bakar, beni kollar" demişsin çevrene. Mutlu olmuşsun annem bana hamileyken erkek bebek olur diye tahtaya çiviler çakıp mavi renk bir battaniye dokumuş olsan da..

Küçüklüğüme dair hatırladığım ilk anlar annemin kardeşimle Adana'ya gezmeye  gittiğinde beni alıp gezdirmen..Bir de bıyıklarını kestirdiğinde sana "sen benim babam değilsin" diye bağırmam. Sonrasında akşamları eve geldiğinde cebinden çıkardığın çikolatalar..

Her zaman arkadaş gibi oldun bana Babacım. Hatta seni tanıyan çoğu arkadaşım bile dile getirir bunu. Çocuklarla çocuk, gençlerle genç olman. Her yaşa muhabbet konusu bulman. Sert bakışlı, sürekli homurdanan, kusur bulan, evdeki hayatı zindana çeviren, sürekli azarlayan bir baba olmadın hiç bir zaman.  Olamazdın da aslında yapın da yok çünkü senin. Her zaman hayatın sıkıntılı yönlerini kafaya takmadan, dert etmeden yaşamamız gerektiğini savundun. Bu hayat felsefeni senin kendin yaşayıp bizimde öyle olmamız gerektiğini düşündün. Çok haklısın canım babacım..

Ve şu yaşımda en sevdiğim sıkıntını, üzüntünü, derdini, sevincini bana dile getirmen biliyor musun?

Didim'e geldiğimde motorsikletinin arkasına atlayıp gezip bir deniz kenarında mola verdiğimizde sigaranı yakıp benimle paylaşman benim için o kadar gurur verici ki bunu ilk defa dile getiriyorum. Sen kimi sıkıntını kimi sevincini paylaşırken benimle seni gözlüyorum ve içimden şu dünya da annesi küçükken vefat eden şu adamın başka kim yakını olabilir ki diyorum.

Şimdi düşünüyorum da büyüme çağlarımda o an için çok büyükmüş gibi duran ama şimdiyse niye tartıştım ki sanki dediğim çoğu tartışmalarımız için özür diliyorum senden.

Senin kızın olduğum için, seninde babam olduğun için çok mutluyum.

Seni çok seviyorum..

İmza kızın..

Not: İmza kızın kitabında benimde bir mektubum olmasını isterdim..Sonra dedim ki kendime olmaması benim yine de yazmama engel değil aksine sebeptir deyip yazdım.. Sonra bu mektubu el yazımla yazıp babama postalayacağım..

Küçük kız,

Ah kısa saçlı sert bakışlı küçük kız,

Yer değiştirebilir miyiz?

Sen şu yaşıma çık 

Ben de senin 6 yaş haline döneyim..

İster misin?

Bu yaşlar güzel de senin yaşına göre

Pek eğlenceli değil.

O zamanlar ayda yılda bir alsalar da içsek diye bayıldığın

Cam şişede satılan Coca cola 

Şimdilerde naylon şişelerde satılıyor

İstediğin zaman alsan da 

Senin yaşındayken olan tat yok içinde..

Ah tombul bileğinde altın bileziği olan küçük kız,

Tek gayen neydi acaba o yaşlarda?

Bayrama yakın ne giysi alınacağı, 

Komşunun kızının giydiği kırmızı ruganlar mıydı?

Pazarda görüp tüm pazar boyu ağladığın 

Yatırınca gözlerini kapayan bebek 

Şimdilerde yüzü tükenmez kalemle çizilmiş

Bir gözü çıkarılmış sandık içinde belki de tavan arasında.

Ah dizleri her daim yara bere olan küçük kız,

Neydi seni onca yaraya, düşmeye rağmen 

Koşmaktan alıkoymayan?

Koştuğunda yetişeceğin dondurmacı mı

Yoksa koşturmaca oynarken ebeye yakalanmamak mı?

Şimdilerde yaralarda yer değiştirdi bu yaşlarda,

Görünmez yerlerde 

Kalpte, akılda..

Geçmiyor da tendirdiyot 

Sürsen de içsen de.

Bir neşeli anında karşına çıkıp

Mahvedebiliyor seni kimse fark etmeden

Yüreğini öyle bir el burkuyor ki kimseler görmeden,

Nefesin kesiliyor sanıyorsun,

Kanının çekildiğini hissediyorsun,

Boğazın kuruyor

Her defasında can veriyorsun.

Oysa öylemi idi senin yaşında 

O cami sokağından yokuş aşağı koşarken

Yere kapaklandığında nasılda dışarı çıkmıştı 

Köşedeki kahvedeki amcalar,

Kimi su, gazoz getirmiş

Kimi sakız almış,

Kimi de sen görmeden yere para atıp

Yere tükür de para bulursun belki demişti..

Ah o parmakları tombul küçük kız,

Neydi seni büyümeye zorlayan?

Ne vardı büyüyecek?

Neyine özendin bu yaşların?

Oysa bitip tükenmek bilmezdi o zamanlar 

Uzun sıcak yaz günleri,

Kışın sobaya ekmek bastırıp,

Tombala oynadığın günler bitmek bilmezdi.

Saatin önemi yoktu 

Gün pazartesi yada cuma ne fark ederdi?

Ah kısa saçlı sert bakışlı küçük kız ah.

Not: Kısa saçlı elbiseli sert bakışlı küçük kız benim..

Kitab-ı aşk

Leylak Dalı mim cevaplamış,

Sevdiğiniz sizi etkileyen kitap paragrafını yazmakla ilgili..

Ya da bunun gibi bişi işte

Aklımda kaldığı kadarıyla öyleydi

Neyse yazıvereyim dedim bende..

İskender Pala'nın tüm kitaplarını severek okuyorum

"Kitab-ı aşk"

Bunlar arasında bambaşka yerdedir..

Kitabın 20.sayfasındaki

"Gerçekten de aşk, 

Karşılıklı oturmak, 

Yüz yüze veya aynı noktaya bakmak, 

Şiir okumak, 

Sevgiliden utanacak kadar kadar terbiyeli davranmak, 

Güzel şeylerden bahsedip gülmek 

Ve asla iffet sınırının ötesine uzanmamaktır.

Çünki aşk, 

Bakmakla güzelleşir,

Konuşmakla zenginleşir ama dokunmakla bozulur. 

Sevgilinin yanında hem kendisine hemde ona ait hayâ elbisesini soymak konusunda şeytanın ayartmasına fırsat vermemek gerekir. "

Paragrafını her zaman beğenmişimdir..

Bugünden...

En yakın arkadaşım

Hadi gidelim dedi..

Annesi, babası ben atladık arabaya

Önce Urla'ya gittik,

Sonra da Çeşme'ye..

Tarlaya

Bir keçi bir de Egeli girmiş tarla sahibine demişler,

Tarla sahibi kasketini tutup koşmuş

"Keçiyi boş verin Egeli'yi çıkarın ot bırakmaz tarlada"

Demiş..

Şaka tabii..

Pek bir şey bulamadık

Zaten tarlaya da girmedik kıyısından, köşesinden dolandık

Radika ve ebe gümeci bulduk..

Bir de nasıl olmuşsa

Mis gibi kokan naneler..

Yine bir iş görüşmesi volüm: 9

Bugün erken kalktım çok yol alayım diye..

Aldım mı peki ?

Evet..

"Kadın kısmısının hası kocasını işe yollayınca uyumayandır" 

Derler ya hani büyüklerimiz

Uyumadım bende çünki uykum dağıldı

Günlük işler, dertler, sıkıntılar mesaiye başladı kafamda

Bende kalktım oturma odama attım kendimi

Bir battaniye ve bir yastıkla

Oraya buraya baktım tv'de, nette gezindim

Bir iki twit attım falan..

Sonra sıkıldım tv'ye daldım tekrar

Bir ara zeytin ve zeytinyağıyla ilgili bir belgesel izlerken 

Dalıp gitmişim..

15 dakika uyumuşum tv'den gelen bi sesle uyandım..

Kahvaltı yapayım dedim üşendim

Çorba yaptım içtim..

İçim ısındı, beynim rahatladı hadi çıkayım dedim

Ve gidip "İmza kızın" kitabını almaya niyetlendim..

İmza kızın kitabı için ayrıntılı bilgi

İmza kızın

İyi de tek kitapla kalmam ki ben

Cemal Süreya "Üstü kalsın"

Yusuf Atılgan'ında  "Anayurt Oteli" ni aldım.

Anayurt Oteli'nin filmini izlemiştim

Biraz ağır gelse de

Bakalım kitap nasıl olucak..

Alışveriş merkezinde dolanırken telefon geldi

Bir tanıdığım bir iş görüşmesi ayarlamış bana

Adresi aldım gittim

İş tekstilde ön muhasebe

Daha önceden tekstilde yine muhasebede çalıştığım için

Yabancı bir sektör değil..

Eski çalıştığım şirkette 

Yaptığım çoğu işin orada da yapıldığını öğrendim

Görüşme iyi gitti gibi ama sonuç salı günü belli olucak..

Bişi demiyorum,

Nasip diyorum..

Günümün şarkısı

Sabah kanepede uzanmış yarı uykulu 

 İztv'de Bülent Ortaçgil belgeselinden geldi aklıma,

Meral Okay anısına.

Şunca sıcak, içten, samimi, candan

Gülen

Böylesine güzel bir insan için

Oysa

Neler denildi, yazıldı..

Hem de 

O susmuş iken beden olarak.

Düşünemediler aslında aslolan beden değil

Beden yitip gider ama ruh kalır 

Hala işler 

Arkasından edilenler günah-sevap defterine..

Şunca sıcak, içten, samimi, candan 

Gülen güzel insan

Hiç tanımadım kendisini, görmedim dünya gözüyle

Bir "Merhaba" mız bile olmadı

Ama üstlendiği roller

Sanki kendisini oynuyormuş hissi verdi bana hep..

Yeditepe İstanbul dizisinde gördüm ilk

Böylesine bir komşum olsun istedim

Hayatın getirdiği sıkıntılarla boğuşurken

İnsana moral, güç, akıl verecek bir komşu modeli..

Şunca sıcak, içten, samimi, candan 

Gülen güzel insan

Vasiyet etmiş,

Matematik Köyü için mal varlığını bağışlamaya..

Yattığın yer cennet olsun inşallah..

Vasiyetin bağışlandığı yer

Nesin Matematik Köyü

Hep beraber olsun..

Şimdi sabah kahvaltımı yaptım

Yarım ekmek kızarttım

Afiyetle yedim..

Sonra da 

Evin işine gücüne daldım

Yarına günüm var

Sabah kahvaltısı

Temizlik ortalık toparlama 

Balkon demirinin bezini kaldırdım.

Kışın soğuğu, yağmuru derken yıpranmasın diye

Yıkadım astım..

Yazdan kalma bir iki işi daha halledip kaldırdım ne varsa.

Yoruldum da tabii,

Yapıverdim hemen sıcak sıcak 

Tarhana çorbası..

Tv'de Emel Sayın ve Engin Çağlar'ın filmi var

"Süreyya"

Uzattım ayaklarımı izliyorum..

62 numaralı Bornova otobüsü

Aslında tam olarak anımsayabilir miyim bilmiyorum 

Çünkü tabir caiz yerindeyse geçen asırda yaşadım hatırlamaya çalıştığım..

Zorlu geçen bir 3 yıldı, ite kaka, en çok da benim çabamla..

Sonradan fark ettiğim kendimce bir dünya kurup yaşatmaya çalışmışım o an için sevdiğim kişiyi.

Elbette 3 yıl az bir zaman değil önce arkadaşlıkla başlayıp hayat paylaşmaya doğru yol almak..

Dedim ya meğer tek taraflıymış oysa o heba olan  3 yılıma değil 

Bir gece telefonda "Bitirmek istiyorum" cümlesinin ardından gelen gözyaşlarımdan koridorumuzdaki halının ıslanmasına acımıştım en çok..

Sonraki zamanlarda önceleri yoğun ama gittikçe azalan bir anımsamakla..

Sonrası kabuğuna çekilme, yalnız kalma isteğiyle devam etti..

Ta ki bir gün bir arkadaşımın beni bir arkadaşıyla tanıştırıncaya kadar..

Yeni bir ilişkiye başlamak çok zor gelse de kırmadım gittim

Ve sonuç hiç bir şey hissetmedim hatta sıkıldım bile diyebilirim o günkü buluşmada

Sıcak bir Temmuz ayında millet denize gitmiş İzmir bomboşken

Alsancak'ta sokaklarda yürümek,

Cumhuriyet meydanında ısmarlanmış kömürde kumru sandiviçi zorla yemeye çalışmak

Ve ben bunu yemesem ayıp olur mu dediğimde yanımdaki kişinin 

"Ben yerim sıkıntı etme" demesi bile sıkmıştı canımı..

Sonrası

Tekrar görüşmek istediğinde bende o zaman savarım başımdan deyip kabul etmiştim.

Ve 2.buluşma günü geldiğinde beni saran nası tanıycam onu yaa yüzünü unuttum telaşı..

Ve elinde bir poşetle geldi Sevinç Pastane'sinin önüne 

Hangi ara bahsettim bilmiyorum çok severmişsin bu gurubu deyip MFÖ'nün kasetini hediye almış bana..

Günler günleri O ise beni kovaladı durdu..

Kimi zaman sabah işe gittiğim durağa geldi bense kimi zaman o durağa bile uğramadan kaçtım

Kimi zamanda akşam iş çıkışıma bu sefer mecbur görüştüm..

Ve bir sabah,

62 numaralı Montrö-Bornova otobüsünde karşımda otururken 

Yüzüne daha bir dikkatli mi baktım ne

Yan yana uyuduğumuzu düşündüm sabah serinliğindeki çarşafa sarınıp,

İşte o zaman aşık oldum...

Şu an nerede ne yapıyor acaba ?

Diye 

Düşünmüyorum çünkü

Şu anda karşımdaki koltuğa uzanmış formula 1 sıralama turlarını izliyor..

Sorularım var benim belki 40 tane

Borçlarımı ödedim, 
Zaman geçtikçe Hükmümü yaptım. 
Ama hiç suç işlemedim 
Ve Bir kaç tane kötü hatalar yaptım Payıma düşeni aldım.....
Ama ayakta kaldım 
Ben şampiyonum!





Neydim ?
Ne oldum ?
Ne olucam?

Bir garip kuş'tum ben ,
Diye başlayan bir muhabbet girişinin devamında kurulacak olan cümleler 
Baş rolünde benim olduğum bir hikaye mi ?
Beraber yaşadığım kişilerin oluşturdukları kaderim mi olmalı ?
Kimi neşelendirmeli ?
Kimin canını yakmalı ? 
Kime akıl vermeli ders olsun diye ? 
Ya da yaşadıklarımdan dolayı bir ödül mü hak etmeliyim ?
Kendimi anlatsam konduğum dallarda ki yaşadıklarımdan mesela 
Hangi dal beni ağırlığımla tarttı ki ?
Hak ettiğimin ne kadarını aldım ya da aldığım hakkın ne kadarını doğru kullandım ? 
Ben ki yetişemezken bazen onca çarpan kuş gibi kalbimle yaşadıklarımın bana getirdiği anların atışına kim anlar beni sarar, kollar, olduğum gibi kabul eder ?

Neredeyim ? 
Neyin kıyısında hangi yaşam döngüsünün ortasında ? 

Bakıyorum da şimdi geriye, neler olmalı mesela bunca yaşımın yanında bana destek ? 
Şu yaşımda başarabildiğim nedir ki veremedikten, aktaramadıktan sonra geriye ? 
Anca bir beyaz mermer parçasında başka mezarları ziyarete gelmiş ziyaretçilerin ismimi bir okuyup düşündükleri an dışında ? 
Yoo ölüm yakışmıyor demeyin ne olacağımız belli mi? 
Ondan sebep değil mi "Ne olacağız" demeli bahanesi dilimizde sürekli olduğumuz anın büyüsüne yada üzüntüsüne kapılmamak için tembihlenmemiz ? 

Daha ne kadar yanlış yapacağım mesela ? 
O yanlışları yapmazsam ben nasıl doğruyu bulup kendimi tamamlayacağım ? 
Eksiklerimi, yanlışlarımı sırıtmadan kapatabilircesine ?

Daha kaç tane kalp atışım kaldı ki ? 
Doğru yer ve zamanda kullanmak üzere ? 
Doğru düzgün bir çizgide gittiğini sanırken birden çıkan ani rüzgar sayesinde savrulurken ?

Ben ne zaman kamil insan olabilirim ki ?
Büyüdüm zannederken oysa bir arpa boyu yol alamamışken ?
Her an yanlış yaparken mesela hangisi doğru çıkarabilecek miyim ortaya ?

Devam edip gidiyor hem sorularım hemde yaşım.
Oysa
Kırk fırın ekmek yemem lazım daha,

Bugün benim 40.doğum günüm.

O yüreğimizde yaşıyor..

İzmir Cumhuriyet Meydanı

2400 gönüllü'nün katılımıyla

Oluşturulan 

Atatürk'ün yüzü için etkinlikte

Uydudan çekilen görüntü

Ve o 2400 gönüllü içinde

Bende vardım..

Oluşturulan portrede

Atatürk'ün sol alın kısmında yer aldım..

www.izindeyiz.net

Halk Eğitim

Hello,

My name's Şeniz

I'm from Turkey

I'm a housewife

....

İngilizce kursuna gidiyorum ben

Halk eğitime..

120 saat haftada 2 gün 8 saat

Toplam kurs ücreti; 50-TL.

Lisedeyken yabancı dilim Fransızcaydı..

Bir de ben Osmanlıca yazma ve okuma kursuna

Gitmek istiyordum

1.kuru kaçırmışım bende İngilizce kursuna gideyim dedim..

Ocak sonunda sınav olucaz

Eğer geçersem 

2.kura da katılıcam.

Halk Eğitimlere sahip çıkalım,

Gerçi ismi değişmiş

Hayat boyu eğitim 

Olmuş..

Gerçekten cüzi rakamlarla 

Ev hanımlarına, çalışanlara, gençlere

Çok güzel kursları mevcut..

Hatta kursa gittiğinizde çocuğunuza kreş de var..

Kaynaşma, yeni insanlar tanımak,

En önemlisi 

Bir şeyler öğrenip

İnsanın kendisine ve çevresine 

Yaratıcılık, yararlı olmak için

Çok etkili...

Dinlenesi... Erotokritos - Ross Daly

Ne zaman dinlesem beni hüzünlendiren

İçimi kanatan, acıtan bir yanı var parçanın..

Hastayım ben..

Bayram ve sonrasından..

Bayramda Didim'deydik malum

Hava bir güzel bir serin

Kararsızdı yani..

Ayaklarımı denize soktum

Kah sıcaktan piştim kısa kollu gezindim

Sonra da üşüdüm çorap, ceket ne varsa giydim

Peki sonuç;

Dün dediğim gibi şifayı kaptım

Midemi üşüttüm sanırım

Bazı zamanlar olur bende bu.

Çaresi de mercanköşk kaynatmak.

Yazın karşı komşumuzun bahçesinde görmüştüm

Bahçe dediğimde büyük bişi sanmayın

Kaldırım olması gereken yer kaldırım değil

Toprak ve çit çevrili o daracık alanda 

Çiçekler, nane, maydanoz ekili işte..

Toplamış kurutmuş komşum

Gece 10'da gittim istedim verdi sağolsun

Kaynatıp limonla içince iyi geldi..

Gerçi halen devam etmekte ama daha iyiyim

Yine yapar içerim..

Kasım ayı..

İzmir'e yağmur yağdı dün akşam çok şükür..

Gerçi ağrıyan diz kapaklarımın arkasından anlamıştım

Bir de o bulutların toplanıp başımda yarattığı korkunç baskıdan

Tüm gün başım ağrıdı dün..

Birde misafirliğe gelecek olan apartman komşularım

Ve onlar için yaptığım ikramlardan keki fırına atıp

Fırının çalışmadığını anladığımda ki yaşadığım kısa bir kalp krizini saymazsak..

Neyse ki fırının derdi ara kablonun emeğe olan saygısızlığı imiş..

Kasım ayı aslında sevdiğim bir ay

Kasımpatlarını severim birde bu ayda doğduğum günü..

Bu sene kasım ayı İzmir'de kendini gündüzün yaz mevsiminden bir ay

Gece ise sonbaharın son ayı sanarak geçmekte,

Ee hal böyle olup hava bir sıcak bir serin olunca

Tabii ki benimde biyolojik ritmim bozuldu

Bir sıcak geliyor bir soğuk

Kısa kollularla dolanıyor ayağımdan çorabı eksik etmiyorum

Ama bunca tedbire rağmen hasta oluyorum

Midemi üşüttüm sanırım..

Af edersiniz midemden çürük yumurta kokusu geliyor sanki burnuma

Midem ara ara bulanıyor ama gelen acı su safradan başka bişi değil..

Neyse çok hastalıktan bahsetmeyeyim..

Kasım ayı güzel,

Kasımpatları güzel

Kasım ayında doğduğum gün bir başka güzel...

Güzellikler