5 Nisan 2010 Pazartesi

DÖRT YAPRAKLI YONCA


Dört yapraklı yoncam onlar benim.

Birinci  yaprak ,
Sümeyye, 
liseden arkadaşım
4 yıl aynı sırada oturduk, yazılılar, dersler, sırlarımız
Lise bitince O evlendi başka bir şehire gitti
Ben de kendi halime kaldım
Ve 2 sene önce tekrar buluştuk aynı şehirde
Biraz mesafe olsa da gönlümüz bir ya zor gelmiyor görüşmek
Şimdi aradaki o boş kalan yılların acısını çıkarırcasına 
Konuşuyoruz hergün.
Kimseyle paylaşamıyacağım, konuşamıyacağım
Ama O'nun beni yargılamadan dinlediğine inandığım 
Canım arkadaşım, dostum benim O!

İkinci yaprak,
Emine'cim,
Liseden sonra bilgisayar kursunda tanıştık 1993 Aralık ayında
Bana lisedeyken yazdığı günlüklerini getirmiş okumuştum
O'nu sanki liseden beri tanıyor gibiyim.
Beraber çok güzel günler geçirdik,
2 Defa O'nun aracı olmasıyla aynı işyerinde çalıştık.
Gezdik, tozduk, aşık olduk, ağladık, güldük, içtik.
Hani olur ya herkesin bilgisayarındaki, telefonundaki, hayatındaki
Şifreleri bilen insanlar öyledir benim için.
Bir gün ölsem mesela bu sayfada duyurup 
En azından Helallik dilemek adına girip yazı yazmasını öğretmem kaldı bir tek.

Üçüncü yaprak,
İlknur'cum,
Çalıştığım son işyerimde talihsiz bir olayda
Son anda beni dövmek isteyen birinden
Duvara sıkıştırıp kurtaran kişi.
Ondan sonra dahada yakınlaştık,
Şimdi uzaklarda olsa da hala gün aşırı telefonda, bilgisayarda görüştüğüm
Bol bol güldüğüm, akıl alıp verdiğim 
Canım bir tane dostum.

Dördüncü yaprak,
Teyzemin kızı Tülay Ablam,
Ben iki kardeşim bir erkek kardeşim var
Ablam yok isterdim olmasını
Bana yol göstermesini,
Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlatmasını istediğim.
İşte Tülay böyle benim için.
Büyüdükçe değerini daha da anladığım.

4 Nisan 2010 Pazar

Bugün pazar ve ben seni çok özledim


müzik -  İbrahim sadri - bugün pazar ve ben seni çok özledi | izlesene.com

Bugünkü pazar yazım bir şiirle anlatılabilir.

Horoz şekeri




Oyunlar oynardım ben küçükken,
İp atlardım tozlu yollarda
Eteklerim havalanırdı
Dizlerim hep yara kabuklarıyla dolu
Elimde horoz şekeri, sapı çomaktan
Elime batardı kıymıkları.

Güneş batarken
Kuşların uçtuğu uzaklara koşardım
Sokağın sonunda biterdi benim uzaklarım
Onlarsa uçardı 
Güneşin yeni doğduğu memleketlere.

Akşam olunca yemek başında
Yarı uykulu başım düşerdi
Hemen kıvrılıp serin çarşaflı yataklarda
Dalardım uykunun kollarında
Oyunlar deryasına.


Mavi Balon

3 Nisan 2010 Cumartesi

Don olayı

Şimdi kış diye alt kattayız ama çamaşır makinası üstteki evde.
Çamaşır yıkanacağı zaman kirli sepeti elimde yukarıya çıkıyorum.
Dün yine çıkarken yukarı beyazları makinaya atmak için
Benimkiler peşimden koşturup eskortluk yaptılar bana.
İçeri adım attılar ama öğrendikleri tek komut şu,
"Dışarıııııı" 
Hemen çıkıp kapı dibinde yerlerini alıyorlar ama bir ayak içeride.
Neyse makinaya çamaşırları attım,
Aşağıya indim o da ne?
Bir don Tontiş'in ağzında.
Asılıyorum ama bırakmıyor ki,
Neyse zar zor aldım çöpe attım.
Meğer yukarı çamaşırları çıkarırken düşmüş 
Girdim içeriye.
Derken bir kavga, gürültü, kıyamet, hırlamalar, havlamalar falan.
Dışarı fırladım ne oluyor diye manzara şu,
O don Tontiş'le Pontiş'in ağzında çekiştirip duruyorlar
Bir don için yapılan kavgaya bakın hele.
Güldüm hem de nasıl kahkahalarla.

Sıkıldım


YALNIŞ değil YANLIŞ

HERKEZ değil HERKES

  Of yaaa nereye baksam böyle !

2 Nisan 2010 Cuma

Bu Ben'de bir değişimdir

 

Öldüğüm gün, tabutum götürülürken bende bu dünya derdi var sanma, benim için ağlama, yazık ah, vah deme şeytanın tuzağına düşersen, o zaman eyvah demenin sırasıdır.

Cenazem gömüldüğü zaman ayrılık, ayrılık deme, benim buluşmam, kavuşmam işte o zamandır.

Beni toprağa verdikleri zaman elveda, elveda demeye kalkışma, mezar.  Cennet topluluğunun perdesidir.

Batmayı gördün değil mi? Doğmayı da seyret, güneşle aya gruptan hiç ziyan gelir mi?

Yere hangi tohum ekildi de bitmedi? İnsan tohumu bitmeyecek diye şüpheleniyor musun?

Toprağa konulduğumu sanıyorsun değil mi? Ayağımın altında şu yedi gök vardır.

Bu denizde ne ölmek var bize
Bu denizde ne gam ne keder
Bu deniz alabildiğine muhabbet
Bu deniz iyilik ve cömertlikten ibaret

Sen senliğini koy gel bende benliğimi koyup geleyim.

İkimiz BİR’de buluşalım, dalalım hakikatler ırmağına. 

İyilik, güzellik adına ne varsa bu ırmakta var...

 Yazı : Alıntı Semazen net

 

Yazarın saat: 01:51 notu ; 

Bu yazımın teması ölüm değil, uzun zamandır içimde sakladığım manevi dünyamın uyanışıdır. Sonunda ki Ölüm ise tam tersi benim için doğuştur.  Baharın tomurcuklanan çiçeklerinden ergin meyvaya dönüşüm, Sevgili'ye kavuşmak, Yaradan'a  ulaşmaktır. Onun kapısını çalıp, af dileme gücümün yeniden toparlanışının işaretidir. Tövbe denilen, insanı arındıran, bataklıklardan çıkaran hakkın kullanımının yüceliğini hatırlanışıdır.


Klasik müzik ve Danny Key


Danny Kaye et le Philar de New York 4
Yükleyen nanarounet. - En harika videolar burada

Geçenlerde sanırım hah Kızıl pembeler  bahsetmiş şu yazısında Hikmet Şimşek'ten.
Hani pazar sabahları bitsin diye sabırsızlandığımız 
O zamanlar için gıygıdı gıygıdı müzik dediğimiz program.
Sizi bilmem ama bizde durum buydu yani.
Sonra yağmurlu bir pazar günü kucağımda divanın yastığı
Üstünde ders yaparken,
Sayın Hikmet Şimşek bir program yayınladı ki
Klasik müziğe karşı olan tüm o kötü hislerim silindi birden bire.
Program bitmesin istedim, 
Mektup yazıp TRT'ye "tekrar yayınlayın" dedim.
Neydi bana klasik müziği sevdiren bu program?
Amerikalı aktör Danny Key'in sanırım Newyork Filarmoni orkestrasının şefi olarak veridği konser.
Ne kadar eğlenceliydi, insana klasik müziği sevdiren bir program.
İşte Kızıl Pembeler yazısında Hikmet Şimşek'ten bahsedince 
Aklıma geldi konser ama kimdi yöneten?
Düşünüyorum falan bu akşam bulaşıkları yıkarken dilimden düşüverdi Danny Key ismi
Sonrada netten buldum ve izledim tekrar,
Sizin de sevmeniz dileğimle.

1 Nisan 2010 Perşembe

Huyum kurusun


İzmir'liyim ben sinirlendim mi asfalyalarım atar.

Son zamanlarda duyduğum bir isim oldumu facebooktan bakma hastalığım vardır.

Konuşmak istemediğimde cep telefonumu kapatmam ama evde çekmeyen bir yere koyarım.

Ev gezmelerine giderken kapıda eşime " Ne zaman kalkıcaz" diye sorarım.

"Hadi lennn" sözünü çok kullanırım ama kullanmamaya da çalışırım. 

Ertesi sabah erken kalkmam gerekiyorsa uykum olmasada 23,00- yatarım.


Bulaşık makinasını doldurmayı severim boşaltmayı hiç sevmem.

Bir bardak su için çeşmenin başına gittiğimde kendimi mutfak fayanslarını ovarken bulabilirim.

Cep telefonumda rehberi kullanmam numaraları çevirerek arama yaparım.

Bazen bir ortamda kendimi dedektif gibi hissedip kimseye çaktırmadan izleme yaparım.

30 Mart 2010 Salı

Gönül salıncağı




Şimdi bu resmin altına bu şarkıdan başka bişi gitmez di mi ama :)

Yanağım yanağında, dudağım dudağında
Salla beni sevgilim gönül salıncağında
Başım dönsün,herşey dönsün salla beni
Dünyam dönsün gönül salıncağında
Aşkında varsa payım söyle neler yapayım
Sallasana doyayım gönül salıncağında
Başım dönsün,herşey dönsün salla beni
Dünyam dönsün gönül salıncağında
Gözlerimi kapayım derdimi unutayım
Salla beni uçayım gönül salıncağında
Başım dönsün,herşey dönsün salla beni
Dünyam dönsün gönül salıncağında
Aa.. Gönül salıncağında

29 Mart 2010 Pazartesi

Pazartesi

Şimdi söz vermiştim kendime saatler ileri alındı yaa güneş ışığından faydalanabilmek adına erken kalkıcaktım ben sabahları. Ama nerdeeee. E kızım yatarsan saat 3'te erken kalkmak biraz zor. Sabahları Eşcağızımı işe yollarken kalkıyorum en azından ayıp olmasın diye :)- Şimdi kalkmasam hem ayıp olur hem de içim rahat etmez. - Sormayın nasıl zor dayanıyorum yolladım mı hemen tumba yatak. Neyse işte biraz daha uyuyayım biraz daha derken bir baktım saat 11,00- olmuş. Annem duysa "Kokuşmuş" derdi eminim. Kalktım, dolandım durdum ortalıklarda biraz bilgisayara baktım ama kapalı haline değil :) arkadaşım aradı bir iş için çağırdı beni 2.Kordon'a. Neyse hazırlandım önce bahçeye çıktım baktım hava açık, güneşli ceketimi çıkarttım ince ceket giydim -kötü karar- neyse otobüse bindim tam inmeme yakın bir yağmur. Alsancak Cami'nin orda. Aslında Alsancak Hocazade Camii ama genelde Alsancak camisi deriz biz. Baktım dinecek gibi değil havada serinledi attım kendimi camiye üst kata çıktım kadınlar bölümüne ohhh kimse yok oturdum sessiz sessiz birazda okudum falan kendimce, dua attim en çokta hala ortalıkta göremediğim acılar içindeki sokak köpeği iç "Rabb'im dedim senin hikmetinden, işinden sual sorulmaz. Ama en azından dilerim ki daha az acı çeksin ölücekse eğer hı nasıl olur acaba" Sonra bir uyku bastırdı ki beni. Baktım yağmurda dinmiş çıktım camiden yoksa uyuyabilirdim vallaha. Görüşmeye gittim, sandım ki beni kapılarda karşılayacaklar nerde kaldınız biz ki sizin için iş ayarladık falan :)). Neyse form doldurdum. Bir tanesinide hatıra olarak çantama atıverdim bilmem kaçıncı form hatırası olarak. Sonra da çıktım sanki yağmur yağmamış gibi sıcacık olan bahar havasını içime çeke çeke durağa geldim bindim otobüse. Eve geldiğimde beni bahçede "Açlar Ordusu" karşıladı. açlar ordusnun askerleri Tontişimle , Pontişim köpeğim. Her daim mutfak penceresinin önündeler yemek yaparken habire bana bakıyorlar. Doyursam da fark etmiyor sürekli gözleri burda.

Yazarın saat 00:26- notu; Ne yazık ki hasta sokak köpeğine tekrar bakmaya gittiğimde kalbinin durmuş olduğunu anladım. Eşimle onu boş bir arsaya götürüp gömdük. En azından acıları son buldu tek avuntum bu :(

Lolipop şekerler


28 Mart 2010 Pazar

Kötü pazar - kötü pazar

Sevgili Leylak Dalı yazısında Kötü pazar-İyi pazar demiş ama
 Benim ki kötü pazar-kötü pazar :(

Yaklaşık bir seneden beri geceleri kapımızı aşındıran
Yemeğini verdiğimiz bir sokak köpeğimiz
Ne yazık ki dünden beri hasta.
Kıpırdıyamıyor, kaza geçirdi falan sandık
Şükür öyle bişi yok ama ne yiyor, ne de içiyor.
Geceden beri yattığı yere ziyaret edip bakıyor, yokluyoruz.
su içmek için bile başını kaldıramıyor 
Elimle su içirdim şükür içti.
Eşim onu taşıyıp bahçemize almak istedi 
Elimizi vücuduna değdirdiğimizde başlıyor inlemeye.
Allahtan bizi biliyor da ısırmaya falan kalkmıyor.
Yalnız sokaktaki çocukların zulümlerinden korumakta zorlanıyoruz biraz.
Neyse sizleride üzdüm :((
Kötü pazar-kötü pazar.

27 Mart 2010 Cumartesi

Beni bu güzel havalar mahvetti



Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

Orhan Veli Kanık





Resim : İbrahim Çallı

26 Mart 2010 Cuma

Kusura bakmayın ama sildim

Vallaha da sildim billaha da sildim. 
Neyi?
Şimdi kendime yakın buluyorum yazılarını, paylaşımlarını birilerinin
Sonra da okuyup yorum bırakıyorum.
Geri bakıyorum tekrar 
Tık yok !
Kardeşim bari en azından bi teşekkür et di mi?
Okumuşsun beni sağol varol de sırtımı sıvazla
Yok yok.
Ben de bir süre tanıdım kendilerine baktım hala aynı
Bu arada düşünün yani yorum bırakmakla kalmayıp
Sabır gösteriyorum en azından akılları başına gelir de bişiler yazarlar diye.
Hem o yorumu yayınlarken demi bişiler hissetmiyorsunuz yaaa
Ben de karar verdim yorumumu sildim.
Nasıl senin yayınlama ve yorumuma karşılık vermeme hakkın varsa
Benim de o cevapsız kalmış yorumu silme hakkım varrrrr. Hakkımı kullanıyorum olay bu.
Sildimmmmmm....
Çattt - bu da kalemi kırma sesi -

Gece yemekleri

Saat; 02:44-
Şimdi ben yılbaşına girerken bi bavul madde yazmıştım.
Bu sene yapılacaklar listesi diye.
Gel gör ki ne yazık ki o listeden 6.maddeye sadık kalamıyorum bir türlü.
Şu saat ben bir yandan sağ elimin işaret parmağı ile bu yazıyı yazarken,
Bir yandan da sol elimde yarım ekmek sucuk-çiğ ama pişmişini sevmem- peynir götürüyorum 
Nereye? Tabiiki mideye.
Ama ne yapayım yaaa...
Alışkanlık olmuş bende.
Küçükken bayılırdım 
Kış mevsimi Şubat tatilinde Ödemiş'teyiz,
Yyatakları sermişiz Babaannem'de  sırayla yere.
Yatakların ayak ucunda bir tepside
Biber salçası zeytinyağlı, kırma zeytin ve pırasa.
Evet pırasa hem de nasıl gidiyor yanında bir bilseniz.
Ya da yatmadan sıcak olsun diye odun atılan sobanın üstünde 
Ekmek kızartıp üstünede yağı sürüp bir sabızrsızlıkla erimesini bekleyip 
Hopp mideye götürmek.

Yaaa o günleri istiyorum tekrar.
Rahmetli Babaaanecim'in - ki üveymiş büyüyünce dediler di bana-
"Yatmadan gidin ayaklarınızı yıkayın, ağzınızıda fareler gelir yalar yoksa" diyişini.
O soğukta bahçeye çıkıp taa bir uçtaki çeşmeye gidip ayaklarımızı yıkamak soğuk suda.
Gökyüzüne bakardım yıldızlar o kadar boldu ki.
Bir de yatmadan tuvaletede girerdik 
Yoksa gece gelince kalkıp yine bahçenin ennn uzak köşesine gitmek 
Sıkardı biraz.
Nasıl korkardım.
En çokta kollarını açıp bizi kaçıracak sandığımız hayaletlere benzettiğimiz yemiş ağacının altından geçerek.
Sanki birileri bizi bekliyormuş, gözetliyormuş gibi gelirdi hep.
Sonrada hepimiz sıralanırdık yatağa.
Işıklarıda kapatınca başlardı yatakta muhabbet keyfi.
Ne de tatlı olurdu ki.
Ama biraz dozu kaçtımı da gülmenin Halam kızardı
"Eee susun ama yarın işe gitcem ben"
Ya da Babaannem biraz kıkırdadığımızı duyunca 
"Sen gel bakayım yanıma, aranıza gireyim ben tepişmeyin"
Ahhh ahhh. 
Zamanı geri döndürmek olsaydı şimdi.
Ne isterdim o anları yaşamayı bir dakikada olsa.

25 Mart 2010 Perşembe

Hastalığa davetiye


Ben belamı arıyorum göreniniz var mı?

Şimdi hava çok güzel aslında dışarıda.
Makyaj yapmış kendine ılık kaymaklı süt kıvamında
Cıvıl cıvıl öten kuşlar, 
Her yandan gelen dere otlu bakla yemeği kokuları.
Dışarı çıkmam da lazım.
Kayınvalidem güne çağırdı beni.
Bir komşusunda şu anda.
Ama ben burda klavye başında,
Bir de banyoda yaptım 
Dünde Bospa'dan bir etek almışım ki
Yazlık ama yaz gelen kadar dayanmıycam giymezsem içimde kalıcak
Ama giyersemde bu banyo yapmış halimle 
Garantiiiii hasta olucam yine.
Boğazım faranjit hava yollarına dönücek
Ses tonum dönmeler gibi olucak
Burnum önce akmıyacak sonra da durmayacak
Bela mı arıyorum vesselam ama
Giycem yaaa o eteğiiii...

Not: BosPa ; Bostanlı pazarı demek.

Bilmiyorum?


Neden bilmiyorum,

Ama

Hiç yazasım yok.

23 Mart 2010 Salı

NÜKLEERLE YAŞAMAYA HAZIR MISINIZ?

Cevap : TABİİ Kİ HAYIR!

O zaman buyrunnn sizi şurdan içeriye alalım

Nükleer yaşam nedir?



Facebook

Facebook'a Giriş
Hesaba Ulaşılamıyor

Bakım nedeniyle hesabına geçici olarak ulaşılamıyor. Birkaç saat içinde tekrar etkin hale gelecektir. Verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz.
E-posta:
Şifre:
Oturumumu sürekli açık tut
veya Facebook'a Kaydol

Şifreni mi unuttun?

Bu ne yaaa şimdiii???
Ne bakımı bu kardeşim.
Bahar temizliği mi?
Sakıncalı olduğunu düşündüğünüz-düşünebiliyorsanız şayet- paylaşımlarımı yok etme uğraşısı mı?
Birine çomak mı sokmuşum ki sayfamdan- gerçi ara sıra yaparım ama- o çomağı törpülemye mi çalışıyorsunuz?
Bir kaç saat sonra gel diyorsun kaç saat?
Tam vakit ver tekrar gelince beklemeyeyim kapıda ?

Ne dir bu ?
Neeeee ?


 

21 Mart 2010 Pazar

bir cep telefonu, bir tartışma


Sinirden çıldırmak üzereyim.
Şimdi uzuncaaa bir zamanden beri Eşim'in isteği ile
LG GM375 cep telefonu aldık bu akşam üstü.
Türk Telekom'un kampanyası ile.
Kampanya için tıklayın.

Neyse,
Geldik eve yemeğimizi yedik bi güzel
Telefonda şarjı tamamlanınca açtık büyük bir merakla,
İşte sinir harbi bundan sonra başladı.
Telefon açılmadı.
NEDEN?
Bilmiyorum ki.
Bilgisayara mı bağlamadık, açıp tekrar mı kapatmadık.
Tamamen söküp yeniden mi takmadık, müşteri hizmetlerini mi aramadık
Yok yok yok olmuyor
O Windows 6,1 yazısından daha ileriye gidemiyoruz.
Bir tek yerden yere, olmadı karşı duvara çarpmadığım kaldı
Ama onuda yapamıyorum.
Ne yapıcam tabiiki eşime sarıcam.

Sanki accayip gürültülü bir yerdeyiz karşılıklı yüksek seste başladık konuşmaya!
Konu eşimin " Tabii şu hayatta her şeyin sorumlusu benim"
Cümlesini kullanmaya kadar geldi.
Durduk,
((-Şimdi efenim bizim şu 10 yılda 2 yada 3'tür kendimizce ciddi tartışmamız
Ve her zaman bir yerinde en alakasız bişiden kesilir ya güleriz, ya hiç bişi olmamış gibi alakasız şeyler yapmışızdır, kavga eden biz değilmişiz gibi sanki-))

Şu telefona bi daha bakalım dedik.
Belki sesimizi duyup korkup çalışmaya başlar.
Açıldııııı ama yine aynı yere gelip kaldı milim gitmiyor.
Ama anlıyorum ki bu arada evliliğim gidecek.
Başlarım telefonuna dedim içimden.
Tasarımını yapan velet daha ergen olmadan bulduğum
Dans için kavalye, bir dost, arkadaş, sevgili,
Güvenilecek, omuz yaslanacak, tartışılsada barışılacak
Bir adam gibi adam onu kaybetmeyeyim bari dedim.
Sustum.
Sabah ola hayrola dedim.

19 Mart 2010 Cuma

Kendime hediyemdir


Video: Bir Sana Bir De Bana   Benzer: bir, sana, bir, de, bana
 



Bulutların üstünden
Bıraktım ben kendimi
Sonunu düşünmeden
Duygular sarınca beni
Gizlice tuttum elini
Yüzüne baktım usulca
Gözlerin fısıldadı ah
Mutluluğu yavaşça
Çiçeklerin kokusu
Dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı
Bir sana bir de bana

Bahçede hanımeli
Gökyüzünde yıldızlar
Yağmurun narin sesi
Şimdi bir anlamı var
Aşk nasıl da kırılgan
Sus dedim ama olmadı
Kalbimden ismin geçti ah
Kimseler duymadı
Çiçeklerin kokusu
Dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı
Bir sana bir de bana


Bir ezginin bana hissettirdikleri

Eski karanlık çağlara ait olan şimdi yaşamayanların anlatıldığı masallar diyarı. 
Sonsuz gibi görünen ama geceleri ürkütücü,korkunç ama konuşan ağaçlarıyla dolu büyülü ormanlar.
Büyük ama kasvetli şatolar. 
Uzun sessiz ama fısıltılar içindeki karanlık koridorlar. 
Talihsiz bir şekilde ölen, kalbinin iyiliği kızına geçmiş olan kraliçeler. 
Üvey annelik hakkını veren kötü kalpli kraliçeler. 
Ve o kraliçeler tarafından hangi odasında hapis kaldığı bilinemeyen, yüzyıllarca bulunamayan prensesler. 
İçi hep sevgi ve iyilik doludur ordaki prenslerin.
Kalbi kötü kraliçeden pas tutmuştur, küsmüştür yaşlı kralların. 
Ortalıkta dolanan, yuvarlanan , hatta kralın tacına dokunabilen soytarılar. 
Bir gözü kralın tahtında bir gözü de kraliçede olan kralın baş danışmanı. 
Kurulan sofralardan taşan yemekler, meyveler 
Ve bunları göremeyen açlık, sefalet içindeki halk. 


Not: Daha önce yazmış, yayınlamışım. Arşive bakarken buldum. Paylaşmak istedim tekrar.

17 Mart 2010 Çarşamba

Papatyalar




Güneş çok güzel ısıtıyor ama şu rüzgar olmasaydı. Mutfağımda brokoli çorbası yapmak için hazırlanırken yine beni çağırdı evimizin yukarılarında ki yeşillikler . Gittim, gezdim, temiz hava aldım. Yine papatyalar topladım şu anda sapı kırılmış porselen demliğim içinde bilgisayarımın yanında bana bakıyorlar tatlı tatlı. Aklıma da okuldayken çocuk şarkısı olarak öğrenmiştik aşağıdaki şiir geldi. 
Umarım ezgisini hatırlayanlarınız vardır. 
Not: Şu yazıyı bitirdiğim sırada İzmir'de hava kapandı sanki yağmur geliyor gibi. St:16,40



PAPATYALAR

Bahar olsun da seyredin
Nasıl süsler bayırları,
Zümrüt gibi çayırları,
Yüze güler o incecik
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar.

Tarlalarda hoşa giden,
Sarı, turuncu, pembe, mor,
Bir çok güzel çiçek olur.
Bence güzeldir hepsinden
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar.

Yaprakları kıvır kıvır,
O da ayrı bir güzellik.
Boy pos, boyun ipincecik.
Hem güzel, hem de nazlıdır
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar.

Rüzgar eser kâh o yana,
Kâh bu yana, hep beraber,
Dalga dalga eğilirler,
Neşe verirler insana
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar.

Tevfik FİKRET

15 Mart 2010 Pazartesi

Pizza tarifi

-Allooooo - uykulu, daha afyonu patlamamış, açılmamış bir sesle - 
-Aa kız o ses ne öyle dönmeler gibiiiii - şaşırmış bir tonda - 

Ne olabilir başka hastamısın diye soracağına, geçmiş olsun diyeceğine.
Malum işte yine hasta oldum ben.
Geçen perşembe önce faranjit geldi yerleşti boğazıma,
Ertesi gün üşüme, ateş, halsizlik bir arada
Diğer gün öksürük başladı dersiniz ki ciğerlerimi bıçakla kesiyorlar,
Öksürmeye korkuyorum.
Ve işte dün öğleden sonra da ses kısıklığı, kalınlaşması başladı.
Gerçi bu günde boğazım kaşınmaya başladı sanırım geçiyor artık.
İyiyim anlıyacağınız geçmiş olsun dilekleriniz için şimdiden teşekkürler.

Pek yemek tarifi vermem sayfamda ama dün pizza yaptım evde.
tarif için buyrunnnn, gerçekten ordaki gibi oldu benim hamurda,
Resimdeki kadar sos sürmedim ve o kadarda çok pişirmedim daha beyazdı benim ki
Hele tadııı mükemmel oldu.
Bugün pazartesi, sendromlu gün eğer asfalyalarınız atmadan geçirebilirseniz bu günü
Akşama bir ödül vermek için eşsiz bir tarif bence.

Afiyet olsun.

14 Mart 2010 Pazar

Çay suyu kaynayana kadar aklıma gelenler,

Öncelikle günaydınnn...

Pazar kokulu bir sabah hazırlamak için önce  mutfağa geçtim.
Çayı koydum, ekmekleri dilimledim tost makinasını çıkardım, yumurtaları haşlamak için makinayı açtım. Domatları çıkarıp soydum. Aslında bu sabaha sucuk kokusu istemediğimden bunca telaşım dicem ama bir işe yaramayıcak biliyorum kokucak yine ortalık. Sucuk kokusunu ve kendisini sevmeyenlerdenim. Belkide tek kişi benim.

Aslında aklım bir yandan da kitabımda. Kül ve Ateş çekilir hale geldi artık. Albay'ın Marianne'ye olan aşkı filizlenmeye başladı. Keşke ben kahvaltıyı hazırlarken mutfak masasında oturup, kitabımı bana okuyan olsaydı diye geçirdim içimden.

Kim olabilir mesela, 
Bayanlardan Işık Yenersu olmalı. Ses tonuna hayranım. Kendisini ilk Tv'de bir programda Cahit Sıtkı Tarancı'nın "Desem ki" şiirini okurken tanımıştım bayağı oldu Trt 2 yeni açılmıştı falan belki de.
Nasıl da güzel okuyordu.

Erkeklerden peki? Adaylar biraz daha fazla ama.

Rutkay Aziz mesela, hatta O bana yemek tarifi, kullanım klavuzu bile okusa yeter şöyle aşklı meşkli şiir okumasına gerek yok.
Biraz eski olabilir belki ama Mavi Ay dizisinde Bruce Willis'i seslendiren rahmetli Alev Sezer hatırlayanınız var mı?
Cihan Ünal; Ama o şöyle Osmanlı zamanını anlatan kitaplar okumalı. Onda padişah havası var.
Çetin Tekindor; hani okuması zor olan, insanı sıkan ama gerilimli kitaplar olur ya onları okumalı durağan bir sesle.
Ahmet Levendoğlu; hani küçük kadınlar dizisinde oynuyor. Seyretmiyorum ama rast geldiğimde işittiğim ses tonunun harika oluşu.

Aklıma gelen bunlar oldu? 
Peki sizin var mı eklemek istediğiniz?

13 Mart 2010 Cumartesi

Canım, Sevdiğim, Yüreğim

 
 
 
                                                                               
 
                                                    Canım, Sevdiğim, Yüreğim

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...
Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.
Damla damla birikiyor insan.
Damla damla sevgili...
Bir gün akıp gideceğiz hayata...
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.
Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde.
Yılmaz Güney

12 Mart 2010 Cuma

Bre zındık

Bre zındık,

İsveç oylamış diye elçimizi çekersin,
Ziyaretini geri çeker,
Ağzına geleni söylersin de
Aslını inkar etmeden.

Sıkıyorsa Amerikandan da çeksene elçimizi,
Yaladığın -pardon- öptüğün yere iyi bak
Zira ..k akmakta.


Ağladım,

Bu sefer nelere ağladım?


Annesine sarılırcasına enkaza sarılan Keko'ya,
Gözyaşlarını silmek isterdim onun.


Enkaz üstünde çömelmiş mavi kazaklı sarışın oğlana,
Saçlarını okşamak isterdim.


Buzağısına montunu örten o kıza,
Elimde olsa evime getirip sobanın yanına oturtmak isterdim.


Onların hepsini alıp lunaparka götürmek isterdim.
İstedikleri oyuncaklara binsinler,
Unutsunlar o 3 dakikalık oyun makinasında diye
Herşeyi.

10 Mart 2010 Çarşamba

Evimde şenlik onlar

Sabah kapıyı açtığım anda  koşup arka taraftan gelip ayaklarıma dolanıyorlar.
Oturma odamızın penceresi bahçemizden alçakta bütün gün o pencerenin içine girip camları yalıyorlar.
Işık açılmasın hemen kapıya koşup tırmanmaya başlıyorlar.
Geceleri bizi kaldırıp onlarla oyun oynamamızı istiyorlar.
Onlara yemek verdiğimiz zaman yemiyorlar ama sokaktaki köpekler için koyduğumuz yemek tabağını yalayıp yutuyorlar.
Bahçeyi yıkayıp süpürmeye çalışırken hergün bıraktıkları hediyelerle! süpürgenin peşine düşüp oyunlar oynuyorlar.
Mutfak penceresi açıkken sesimizi duyduklarında bir ağlama mıyıklama.
Hep onları sevelim, oynayalım, konuşalım istiyorlar.
Kimler mi?
Tontişimmmm'le Pontişimmmm...





Yazarın saat 01,24 notu:
Bahçeye baktım yoklar Eşim almış onları sokağa çıkarmış sokak turu attırıyor. Ben de takıldım peşlerine bakkalın yerini öğrettim ekmek alabilsinler diye :))
Yerde lokum bulmuşlar almışlar ağızlarına ama yapış yapış olmuş dişleri çok komiklermiş Eşimin deyimiyle. Yerleri koklamışlar sürekli :))


9 Mart 2010 Salı

Gitmiyor, gitmiyor...

Gitmiyor gitmiyor.
Aşk ve Gurur bir solukta, İkna iki nefeste bitmişti ama Kül ve Ateş gitmiyorrrrr.
Elinor'un tutukluğu,
Marianne'nin Willoughby'den yana olan aşk şanssızlığı, yetmiyor sürüklemiyor beni.
Albay'da ne yazık ki Londra'ya gidince birden ortada yaşanabilecek bir aşk kalmadı. Sıkıcı ev gezmelerinden başka bişi yok şu anda.Zorluyorum kendimi bir heyecanla bekliyorum, Albay'ın gelmesini, Marianne'ye olan aşkla bakışlarının anlatılacağı satırları.

8 Mart 2010 Pazartesi

8 Mart Dünya Kadınlar Günü


Ahmet Kaya - Kadinlar

İlk dinlediğimde lisedeydim.
O zaman seçimler vardı,
Moğollar'ın Ağrı Dağı Efsanesi parçasını
Seçim marşı yapan Doğu Perinçek'in partisinin
Etkisiyle protest müzik denilen müzikleri.
Neyse işte o zamanlar başladı bende,
Ahmet Kaya, Zülfü Livaneli, Ferhat Tunç, Grup Yorum, Grup Baran, Kızılırmak
Dinlemek.
Tabii o zamanlar daha niyetleri şekillenmemişti yada vardı da konuşulmuyordu.
Ben anlamıyordum belki de.
Beni cezbeden yaptıkları değişik müzikti.
Görüşleri, mesajları değil.
O zaman ki şarkılara göre daha anlamlı geliyordu bana.
Şimdi ne yazsam koysam acaba derken

8 Mart Dünya Kadınlar Günü ile ilgili derken
Aklıma Ahmet Kaya'nın bu şarkısı geldi.

Aslında çok farklı şeyler yazmak isterdim.

Güldünya'yı, Pippa Bacca'yı, Serviste can veren 8 kadını,
İngiltere'de fabrikada yanan o kadınları, Anneannemi, Babaannemi, Annem'i,
Latife Hanım'ı, Nene Hatun'u, sırtında çocuğu, yanında bebesi, karnında çocuğuyla çay toplayan anneleri, Bosna'daki kadınları, Hocalı katliamında karnı deşilenleri,
Kaybolan yavruları için eylem yapan Cumartesi Anneleri'ni, Gazeteci Metin Göktepe'nin Annesini, Şehit düşen Mehmetçiklerimizin Annelerini, İsteği dışında dağa sürülenlerin Annelerini,.......

İçimizde hissedip KADIN olarak bir söz hakkı vermeye çalışsaydık eğer neler anlatırlardı acaba?

 

6 Mart 2010 Cumartesi

Acaba?


Bir kadın gün içinde,
Evinde kaç km. yol yürümeye eşit yol kateder acaba?
Bir odadan diğerine gidip gelmesi bir belediye otobüs seferinin kaç katıdır?
Buzdolabının kapısını kaç kere açar bir fabrikadaki test bölümündeki sayıdan fazla?
Günlük temizlik yaparken kullandığı su miktarı ne kadardır?
Hiç bıkmadan her gün o evi nasıl toplar hiç şaşmadan?
Mutfaktaki tabağı, çanağı kaç kere yıkamıştır bulaşık makinasından fazla?
Sevdiklerini düşündüğünden kaç kere fazla bu gün ne pişirsem diye düşünmüştür?
Gün içinde kaç farklı rol oynar anne, eş, çocuk, komşu, veli ?
Temizlik yaparken hergün kaç gram toz zerresi siler?

Öyle aklıma esti işte.

5 Mart 2010 Cuma

Gün aydınnnn

<><><> <><><> <><><>
<><><> <><><>
Get this widget
Track details
eSnips Social DNA


Şimdi efendim gerçekten gün aydın.
Gününüz aydın olsun, aydınlık olsun.
O kadar ki gözünüz kamaşsın bu aydınlıktan.
Her dakika haliyeti ruhiyesi değişen insanlardan değilimdir ama,
Nedense dün gün içinde yaşadığım bir takım kendimden kaynaklı sıkıntılardan dolayı daha başka davranamadım.
İnsanız sonuçta tabii ki başka türlü tepki vermemiz beklenemez insanı insan yapan neyse o tepkileri veririz.
Kimimiz ağlar, kimimiz güler, kimimiz buz dolabının başına gider, kimimiz de en sevdiğimizi deşmeden rahat edemeyiz.
Ben aciz kulunuz da veririm kendimi müziğe kendi kendimi yer dururum.
Ama geçti, geçecek, geçmeli sonunda.
Şimdi nedir bu diye sormayın.
Tamam kendimizi bir şekilde anlatıyoruz şurda ama bir takım şeylerde bende kalsın.

Demiş ki büyüklerden biri
"Başkalarının ıstırabını unutmak kolaydır." Graham Greene
Şimdi Graham beyi tanımam ama doğru demiş vesselam.
Anlatsam der ki karşımdaki
"Amannn bumuydu? O kadar attın kendini yerlere dövündün durdun."
Olmaz yakışığı kalmaz ben o kadar atmışım kendimi yerlere karşımdaki daha da beter yerlere düşürsün diye de anlatmanın mecali yok di mi?
Ben kendim attım kendimi yere kendimde kalkmasını bilirim.

Hem bir büyüğümüz daha ne demiş?
"Kırılsanda düş ama asla eğilme"
Ya da buna benzer bişidi işte.
Belkide bana böyle güzel geldi kullanırım hep.
Severim bu sözü, kırıl düş yerlere ama asla seni kıran kişiye karşı eğilme.
Var sen bildiğin yoldan git, ama o kişinin boyunduruğu altına girme.
Hatta bu sözü sanki tarih dersimizde söylemişti hocamız ya da edebiyat dersinde. 
Bir büyük şair mi demişmiydi ne?  
O an başımda esen hangi kavak yeliyle dinlediysem dersi artık hatırlamıyorum.
Bir sır vereyim mi şu aruz vezinlerinide hiç bir zaman anlamamışımdır sınavlarda hep atmışımdır.
Neyse işte ben buralara bile gelebiliyorsam sıkıntımdan  çıkıp yola
Geçmiş demektir.
Yandı bitti kül olduuu.....