Eski karanlık çağlara ait olan şimdi yaşamayanların anlatıldığı masallar diyarı.
Sonsuz gibi görünen ama geceleri ürkütücü,korkunç ama konuşan ağaçlarıyla dolu büyülü ormanlar.Büyük ama kasvetli şatolar.
Uzun sessiz ama fısıltılar içindeki karanlık koridorlar.
Talihsiz bir şekilde ölen, kalbinin iyiliği kızına geçmiş olan kraliçeler.
Üvey annelik hakkını veren kötü kalpli kraliçeler.
Ve o kraliçeler tarafından hangi odasında hapis kaldığı bilinemeyen, yüzyıllarca bulunamayan prensesler.
İçi hep sevgi ve iyilik doludur ordaki prenslerin.Kalbi kötü kraliçeden pas tutmuştur, küsmüştür yaşlı kralların.
Ortalıkta dolanan, yuvarlanan , hatta kralın tacına dokunabilen soytarılar.
Bir gözü kralın tahtında bir gözü de kraliçede olan kralın baş danışmanı.
Kurulan sofralardan taşan yemekler, meyveler
Ve bunları göremeyen açlık, sefalet içindeki halk.
Not: Daha önce yazmış, yayınlamışım. Arşive bakarken buldum. Paylaşmak istedim tekrar.
