13 Ocak 2011 Perşembe
Ne edersem kendime ederim
Bu bir iç dökme belkide
Vardır bazen anlayamadığım, çözemediğim bi takım şeyler.
Karşımda bir adem oğlu, havva kızı durur
Gayet mazbut, ağır başlı, sıkma başlı
Bir ağzını açsa iki kelam etse mesela
Tüm hücrelerim "Allah Allah" diyerek aşka gelicek
Sırrına ericem dünya yüzünde,
Yükselicem arşu alâya.
Başlıyor konuşmaya sadece konuşuyor.
Ettiği ilk kelâmı yorumlamaya kalkıyom diğerlerini kaçırıyom.
Yakalamakta zorlanıyorum.
Çünki beynimde o ilk kelimenin anlamını çözmeye çalışırken
Karşımdakinin bu eylemleri gerçekten yapıp yapmadığının
Yaptıysa da şaşırma eylemini devreye sokmam gerekliliği bocalamasıyla uğraşırken buluyorum kendimi.
Yakıştıramıyom kendime bu durumu.
Niye buradayım ben ?
Neden dinliyorum ?
Kızmam gerekirken neden susuyorum ?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Susmamak gerek. Konuşmak bir yere kadar ama iletişim kurabiliyor muyuz. duygusal baskı bünyemiz kabul etmemektedir. Doğrusu da budur. Eğer çok daraldıysanız sayfamda bir ferah kahvesini yudumlayabilirsiniz.
YanıtlaSilyeni bir keişfsin benim için:)
YanıtlaSilben de rengarenk dünyama beklerim,
sevgiler:)