13 Ocak 2011 Perşembe

Ne edersem kendime ederim





Bu bir iç dökme belkide 
Vardır bazen anlayamadığım, çözemediğim bi takım şeyler.
Karşımda bir adem oğlu, havva kızı durur 
Gayet mazbut, ağır başlı, sıkma başlı
Bir ağzını açsa iki kelam etse mesela 
Tüm hücrelerim "Allah Allah" diyerek aşka gelicek
Sırrına ericem dünya yüzünde, 
Yükselicem arşu alâya.
Başlıyor konuşmaya sadece konuşuyor. 
Ettiği ilk kelâmı yorumlamaya kalkıyom diğerlerini kaçırıyom. 
Yakalamakta zorlanıyorum. 
Çünki beynimde o ilk kelimenin anlamını çözmeye çalışırken 
Karşımdakinin bu eylemleri gerçekten yapıp yapmadığının 
Yaptıysa da şaşırma eylemini devreye sokmam gerekliliği bocalamasıyla uğraşırken buluyorum kendimi. 
Yakıştıramıyom kendime bu durumu. 
Niye buradayım ben ? 
Neden dinliyorum ?
Kızmam gerekirken neden susuyorum ? 

2 yorum:

  1. Susmamak gerek. Konuşmak bir yere kadar ama iletişim kurabiliyor muyuz. duygusal baskı bünyemiz kabul etmemektedir. Doğrusu da budur. Eğer çok daraldıysanız sayfamda bir ferah kahvesini yudumlayabilirsiniz.

    YanıtlaSil
  2. yeni bir keişfsin benim için:)
    ben de rengarenk dünyama beklerim,

    sevgiler:)

    YanıtlaSil

Dilek ve eleştirileriniz için teşekkür ederim.