İzmir bugün yine yağmurlu.
Ben memnunum aslında.
Çalıştığım yerde masamda oturup iş arasında kafamı kaldırıp baktığımda hala yağdığını gördükçe seviniyorum. Evet kapalı, puslu havaları sevmiyorum ama yağmurun kardan daha güzel olduğunu düşünmekteyim. Ha buraya çok mu kar yağıyor yok ama geçen yağan kar sonrası olanlardan sonra ııhh ben karı sevemedim.
Gelelim bugünkü çelıncımıza;
Bir daha ki hayatında kim olmak isterdin?
Yine kendim olmak isterdim elbette. Aldığım kararlarla şekillenen hayatım bazen iyi bazen kötü olsa da ne edersem kendime ederim diyerek kabullensem de, daha kararlı bir insan olmaya gayret ederdim. Mesela neden hayır diyemediğimi, neden küs kalamadığımı çözer ona göre adımlar atardım. Aldığı kararlardan pişman olmayan - ki pişman olduklarımı neden pişman olduğumu düşündüğüm anda bana bu kararı almamı sağlayanların bana karşı olan hareketleri, sözleri gözümün önüne geldiğinde- aldığım kararların doğruluğunun sağlamasını yapıp " Önemli olan sensin sen mutlu olursan herkes mutlu olur" diyerek kendime ödül veriyorum.
Öyle bir meslek yada kişide gözüm yok. Şu kişi ben olsaydım ah falan diyecek. Herkesin hayatında zorluk var. Herkesin derdi kendine büyük. O kadar hayran olduğumuz insanların hayatlarında da bizim hayatımızdaki kadar zorluklar var.
Şu mevcut durumum içinde yine ben olmak isterdim...

Selam. Yalnız acayip dikkat çekici; kimse başkası olmak istememiş. Herkes yine kendim olmak isterim diyor. Tuhaf değil mi sizce de?
YanıtlaSilDemek hepimiz kendimizden memnunuz. Bu benimde dikkatimi çekti. Eni konu yazılarını okuduğum kişilerle yakın yaşlardayız belli bir yaştan sonra herkesin aynı sıkıntı ve dertlerle boğulduğunun bilincine vardık belkide. yazımda da dediğim gibi. teşekkürler
YanıtlaSil