12 Ocak 2012 Perşembe

Yürüyüş esnasında



Antonio Vivaldi 
Sabah akşam bıkmadan dinleyebileceğim klasik müzik üstatlarından..
Pîrî diyelim hatta....
Sabahları yürüyüş sırasında dinlerken özellikle de bu eserde 
Görkemli bi şatoda sanki sosyete tanıtım balosunda gibi sanıp kendimi
Yolları seke seke gittiğimin farkına varıyorum...
Etrafıma bakıyorum
Herkes ellerini kaldırmış kültür fizik hareketleri içinde
Kimi kollarını sinirli sinirli kaldırıp indiriyor
Hani yürüyüş değil de yürüme savaşı yapıyor gibiler.
Oysa şu güzelim eserleri dinleseler
Ne dert kalır ne de tasa...





3 yorum:

Adsız dedi ki...

Böylesi güzel ezgilerle,ruhu okşayan vuruşlarla mor dağlara doğru yürümenin keyfine doyum olmayacağının farkındayım.Ruhu ne güzelde okşuyor.Sakinleştiriyor.insanın uçası geliyor adeta! Özgül

guguk kuşu dedi ki...

evet, vivaldi, sanki insanların ruhunu okşuyor elleri ile...hiç durmadan dinlemek istiyor insan, onu dinlerken herşey siliniyor:D yeni sayfa resmin çok sevimli

Profösör dedi ki...

müzik ruhun gıdası ya. elbette..