Şeniz'in denemeleri

Lisede okumuştuk ders olarak "Montaigne ve Denemeleri" kitabını. 
Hatta kaybetmiştim  ama daha sonra yenisini almıştım. 
Aklıma geldi bulayım o kitabı okuyayım tekrar. 
Aklıma nereden geldiyse yazdım bişiler.


Bak yazmam diyordum kendi kendime, 
Yazarların hani bazen büründükleri bişey üretememe , yazamama kaygıları gibi.

Aslında zor onlar için. 
Yazdıklarıyla kazanan insanlar. 
Bir kelime bir ekmek, süt belkide ?

Şimdi otuzsekize girdim 11 saat önce. 
Sorun bakalım bana değiştin mi diye ?
Yokk. 
Ne boyum uzadı ne de bir kilo daha alabildim. 
Aklım desen 5 değil 6 karış hala. 
Mesela yeni yaşıma gireli daha 3 saat olmuşken yaptım yine bir hata. 
Üstüne varmayayım yine başlar o anki çektiğim sıkıntılar, paranoyaklıklar. 

Ama bir önceki yazımda yayınladığım şarkımı dinliyorum hala, 
Gerçekten hayat güzel. 
Aslında hayatın güzelliği, çirkinliği 
Senin hayatı neresinden yaşadığına da bakar kardeşim. 
Sen illaki arabesk olayım, dram olsun, 
Çarpayım düz yolda duvara, binaların tepesine çıkayım atlamak için 
Dersen elbette öyle geçer ömrün.
İllaki arabesk mi olmak istiyorsun  
Yaşam alanına uydur ruh haline değil. 
Düz yolda duvara çarpıp kendini parçalayacağına duvarı yık mesela. 
Önün açılsın.
Binaların tepesine çıkman da farz değil oturduğun sandalyede aynı görevi görür sana. 
Diyorum ya işte olay sende bitiyor.

Ben seçtim şu yaşımda hala çocuk olabilmeyi, 
Yaptığım hataları çocukluk gibi görüp affetmelerini, 
Bir çocuk gülüşü saklamayı kahkahalarıma. 
Bir de "Şeniz'dir ne yapsa yeridir" demelerini.
Biliyorum ki yaptığım hareket, ettiğim bir sözün ardından
"Oldu mu olmadı mı?" diye bir bakış attığım anda 
Tepeme binip beni de kendi kaybolmuşluklarına çekecekler çok. 
Ha oluyor benimde bazen umutsuzluğa düştüğüm mesela. 
Ben daha önce deneme fırsatı bulamadım ki bu hayatı. 
Her gün her yeni saat bana verilen bir süre 
En iyi şekilde yaşayıp değerlendirmeye çalışıyorum işte.