sıkıntı, sıkıntı...

Şimdi efendim, 

( Bu hitap şeklide pek bi hoşuma gitti )

Geçen hafta ben dünyadan bi haber tatile gitmiş havalarına girmiş iken, 

Neler oldu neler yurdumda zaten olmasa şaşarım.

Efendim öncelikle şunu arz edeyim ki, yurdumuz bulunduğu konum itibarıyla oynak bir zeminde biliyorsunuz.

Her bir tarafımız her an sallanmaya müsait. 

Sağolsun zaten gündemi yakalamaya çalışan yurttaşlar olarak başımız dönüyor her daim.

E hem zemin müsait hem de biz ne oluyor o zaman, 

Her daim oynuyoruz...

Aman Allah oynatmasın yeteri kadar oynatmaya az kalmış vatan evlatları değilmiyiz?

Bir kısacık dinlenme anında oturduğumuz banklar her daim psikologlarda uzanıp geçmişimizi, sıkıntılarımızı anlattığımız o rahat koltuklar gibi değil mi? Gerçi bank falan fark etmiyor banka kuyruğunda bile rastlayabilirsiniz gelinini, damadını, komşusunu, devlet büyüklerinden yana dert yananları. 

Aslında tekrar aynı olayları yazıp üzmek ve üzülmek istemesem de ne yapayım ki ben böyleyim.

Zonguldak'taki işçilerimize dua edip içim acırken Aşiyan mezarlığındaki o polisimizin başına gelen vahim olay tuz biber oldu. Hadi onlara üzülürken bu seferde eğitim uçuşunda düşen uçaktaki o iki genç oda ayrı bir acı oldu.

Hiç birini tanımam etmem ama nedense yurdum insanı olması yetti bana..

Bir de son gün evimin buradan arayan arkadaşımın verdiği haber katmerli bir acı oldu.

Arabalarının motoruna giren bir kedi yavrusunun başına gelenler. Neyse motoru söküp kurtarmışlar ama bu akşam üstü gidip baktım sağ güzün arkasından kulağa doru bir çukur olmuş o çukurada resmen kurt dolmuş ilaçla pamuklu çubukla kurtları temizledik, deliği kapattık yarın veterinere gidecek ön patide de kırık mevcut.

Ne acılı bir yazı oldu ya...

Ama bunca acıya rağmen yurdumda esmeye başlayan ferahlatıcı bir rüzgar içimi açmaya başladı.

Sayın Kemal Kılıçdaroğlu'nun konuşmasını yaparken tüylerim diken diken oldu, içime berrak sular serpildi zira artık o gül kokuları beni baymaya başlamıştı. 

Umarım yurdum için yeni umut olur da bu umutlarımız boşa gitmez....