26 Şubat 2010 Cuma

Ağladığım anlar

Şimdi benim öyle pek çok fazla gizlim saklım yoktur.
Öyle bir kişiye anlatmasam da bir çok dostumda vardır paylaştığım sırlarım.
Bu sayfada da her zaman kendimi yazdım.
Hissettiğimi, yaşadığımı, gördüğümü, sevdiğimi, kızgınlığımı...
Dedim ya kendimi.
Aslında hep gülen bir insanımdır ama hiç mi ağlamam.
Ağlarım.
Bazen kendime, karşımdakine, gördüğüm şahit olduğuma,
Çaresiz kaldığıma, sıkıldığıma, üzüldüğüme.

İşte aklıma gelen en iyi ağlaklıklarım;

*2008 yılında Didim'de evde göstermemek adına gözyaşlarımı kendimi sokağa atıp civciv sıcağında bir sokak köşesindeki bahçe duvarında.

*Evlendiğim gece düğün salonundan çıkarken Annemden, Babamdan ayrıldığımdan fazla gözümün önüne gelen erkek kardeşimin bana -Şenoooo- diyişiyle hıçkırıklara boğulduğumda.
Not: Elime kına yakılırken bile ağlamamıştım.

*2009 Ekim ayında bir ayağı kırık çöp konteynerine ağlayışım.

*O an için doğru olduğunu düşündüğüm bir hareketim için bir kaç yıl sonra yaptığımın  yanlış olduğunun farkına varıp nasıl özür dileyeceğimi düşündüğüm bir anda Kayınvalidem'e itiraf edip, O'nunda çok ama çok olgun bir şekilde karşılayıp bana o an için olmasa bile şu an için hak verdiğini belirten sözlerinden sonra sarılıp ağladığım an.

*1996 yılında gece yarısı bir telefon görüşmesinden sonra koridora uzanıp yerdeki halıyı ıslatıncaya kadar beyhude ağlayışım- Şimdi çok da gereksizmiş diye düşünüyorum-

*1994 yılında Erkek kardeşim için öğrenim gördüğü Gaziemir Hava Teknik Okullar komutanlığına gidip de görüşemeden geri dönerken o uzun ama ağaçlı yolda.

*Babaannemi defnettikten sonra Ödemiş'ten dönerken yolda acıkıpta yediğim gevreğin ilk lokmasında aklıma gelen Babaannecim bunu yiyemiyecek artık diye düşündüğümde otobüste.

*2000 yılında Diyarbakır'da düşen chesna tipi uçakta, alakasız biri tarafından o an için erkek kardeşiminde olduğunu bana söylediklerinde kardeşimin telefonda sesini duyduğum halde inanamıyarak ağladığım an.

*2009 Mayıs ayında trafik kazasında vefat eden halamın kızı Gülizar ablamın aylar sonra tv'lerde yayınlanan çarpma anı görüntülerinde.

*2009 Nisan ayında  bahçe kapımızdan atlayıp kayıp olan köpeğim, dostum, yol arkadaşım Lucky için  Sezen Aksu'nun "yol arkadaşım" şarkısını her dinlediğimde.

*2005 yılında bir zarf içinde bilmeden ailemin birisine olan 600-Euro'luk borcunun parasını çöpe attığımı fark ettiğimde.

12 yorum:

  1. Ağlamak zaman zaman iyidir yavrusu,
    mide ülseri olmazmış insan.
    Ama dilerim basit şeyler için ağlayasın. Allah unutamayacağın acılara ağlama göstermesin canım.
    Sevgilerimle daima güleceğin günlere...

    YanıtlaSil
  2. Gecenin kör karanlığında, hiç adetim olmadığı halde ps başında olduğum şu an benim de gözlerim doldu. Anlattıklarından ve sayfanın sağında yer alan hayvanlarla ilgili resimli duyurularına bakınca...Ve aklıma çok sevdiğim o şiir geldi yine.''Adına Yaşamak Dediğimiz''

    Adına Yaşamak Dediğimiz

    ruh yoksunu bedenlerimiz planlanmamış ölümlerle korkutuluyordu
    yaşamaktı isteğimiz
    ‘’alın başınıza çalın insanlığınızı’’desek de
    yaşamaktı doğamızda varolan
    el öptüğümüz de oldu
    gerçi
    başımıza koyamadan yedik kurşunu çoğu kez
    borçlandıkça borçlandık gülümsemelere
    korktukça korktuk
    bu yüzden fazla cesur olduk yok yere
    ışığı yakalayıp
    perdeyi açmayı unuttuk
    perdeyi açınca güneşi küstürdük nedense
    hep geç kaldık
    ya da erken davrandık
    yepyeni örtüler serdik
    delik deşik oldular lekeleri yok etmek uğruna
    bizse fark edemedik
    varımızı yoğumuzu bitirdi sevgisiz sevgililer
    bile bile sevdik
    yetmezmiş gibi
    bir daha bir daha sevdik
    çoktan geçersiz olanı keşfedip sevindik
    en çok da korktuk
    korkutulduk
    adına yaşamak dedik
    Yasemin Can
    19.01.2007

    YanıtlaSil
  3. Sevgili Şeniz,
    Zaten hayat böyle bir şey değil midir? Onu dolu dolu yaşamak önemli. Hep böyle kal e mi?

    YanıtlaSil
  4. Sevgili yaşamın kıyısında, düşündümde haklısın içimize atınca nereye gidecek ya beyine, ya kalbe ya da mideye de mi? Ver dışarı gözyaşlarını verrr...

    YanıtlaSil
  5. Sevgili Begonvilli ev, amacım sizleri ağlatmak değildi aslında. ama bazen insanın ağlayınca daha bir olgunnlaştığını, karşısındakini anladığına inanıyorum. Şiir çok güzelmiş, bir gün sayfamda yayınlamak için izin verirsiniz umarım.

    YanıtlaSil
  6. Mehmet bey, teşekkür ederim. Hayatı yaşamak isteyince insan herşeyine katlanmalı yaşamadım dememeli değil mi? Böyle kalırım merak etmeyin istesemde bazen değişemiyorum :)

    YanıtlaSil
  7. Herbiri birbirinden anlamlı acı tatlı anlar. Gözden akan yaşlar duygunun yoğunluğunu vurgulamıyor mu zaten. Ben seyrettiğim bir oyunu beğendiysem komedi de olsa finalde ağlayarak alkışlarım.
    Anıların içinde en çok kayınvalidenle ilgili olanı beni duygulandırdı. Geç de olsa ikiniz de birbirinizi anlamış ve bu buluşmayı adeta gözyaşıyla taçlandırmışsınız. Yüreklerin buluşması hep çok güzeldir.
    Aslında gece okudum yazını ama yorumu şimdi yazabildim.
    Sevgiler canım...

    YanıtlaSil
  8. Asuman ablacım, benimde var güzel olaylardan sonra ağlayışlarım gece aklıma gelmedi nedense. Onlarıda yazarım bir ara.

    YanıtlaSil
  9. Mehteranın hüzzam taksimini dinlerken nedense hıçkıra hıçkıra ağlamışım bir gün.

    YanıtlaSil
  10. Profösör bey, ağlanmaz mı onlar çalarken de yaa...insanı müthiş bir duyguya sürüklüyorlar.

    YanıtlaSil
  11. duygulandığımda sevindiğimde üzüldüğümde çok ağlamışımdır allah ağlayacak üzüntüler vermesin .ben çocuklara çok ağlarım savunmasızlardır .yaptığım bir eserin açılışında her istiklal marşı okunduğunda ağlamışımdır..sevgi ve dostlukla..

    YanıtlaSil
  12. canım ben de çok çabuk ağlarım.sulu gözlüyüm.bir filmde,bir şarkıda hislenir ağlayabilirim.hepimizin sevinç gözyaşları olsun.dertler çekebileceğimiz dertler olsun.sevgilerimle.

    YanıtlaSil

Dilek ve eleştirileriniz için teşekkür ederim.