AKŞAMLAR
Yine gün akşam oldu,
Güller açan yüzüm soldu.
Akşamlar benim garipliğim,
Konuşmaz oldu konuşan dilim.
Sevdiklerimden ayrı kaldım,
Onlarsız geçiyor hayatım,
Akşamların garipliği içinde,
Konuşur oldum kendimle.
Yetsin artık bu gurbetlik,
Bitsin artık bu çilekeşlik.
Gündüzler sevgilim benim,
Akşamlar yalnız garibim.
Ben yuvamdan uzak buralarda,
Sizler bensiz garip oralarda.
Çekilmiyor artık bu ayrılık,
Ulaşamıyorum sizlere ne yazık.
Hayrettin KALAY
Not: Şiir Sevgili Babam'a ait.
Uzun yıllar bize daha iyi bir yaşam sunabilmek için bizlerden uzakta çalıştı..
Bu şiiride o zamanlarda yazmış.
Gurbetlik zor bir zanaat.. Yaşamayan anlamaz..
YanıtlaSilsevgili şeniz babanızın şiirini üç kez okudum.ve kendi rahmetli babam ve çoçuklugum aklıma geldi.yıllarca çektigimiz gurbetlik babacımda yıllarca almanyada sizin yazdınız gibi bize daha rahat bir yaşam saglamak için ömrü geçti.annem her zaman gurbet adı bet der.neyse bu şiir beni çok etkiledi şuan gözyaşlarıyla yazıyorum...........
YanıtlaSilEvet sevgili Pröfösürm, aynen, katılıyorum. Babam uzaktaydı bizde ondan uzaktaydık.
YanıtlaSilSevgili Adsız, sizi gözyaşlarına boğduğum için çok özür dilerim.
YanıtlaSil